Το νησί των συναισθημάτων

Το νησί των συναισθημάτων του Μάνου Χατζιδάκη

Ο Μάνος Χατζιδάκις έγραψε πριν από πολλά χρόνια το Νησί των Συναισθημάτων, ένα συγκινητικό και τρυφερό κείμενο για την αγάπη και την αξία της στο χρόνο. Μια φορά κι έναν καιρό, υπήρχε ένα νησί στο οποίο ζούσαν όλα τα Συναισθήματα. Εκεί ζούσαν η Ευτυχία, η Λύπη, η Γνώση, η Αγάπη και όλα τα άλλα συναισθήματα. Μια μέρα έμαθαν ότι το νησί τους θα βούλιαζε και έτσι όλοι επισκεύασαν τις βάρκες τους και άρχισαν να φεύγουν. Η Αγάπη ήταν η μόνη που έμεινε πίσω. Ήθελε να αντέξει μέχρι την τελευταία στιγμή. Όταν το νησί άρχισε να βυθίζεται, η Αγάπη αποφάσισε να ζητήσει βοήθεια. Βλέπει τον Πλούτο που περνούσε με μια λαμπερή θαλαμηγό. Η Αγάπη τον ρωτάει: «Πλούτε, μπορείς να με πάρεις μαζί σου;», «Όχι, δεν μπορώ» απάντησε ο Πλούτος. «Έχω ασήμι και χρυσάφι στο σκάφος μου και δεν υπάρχει χώρος για σένα» Η Αγάπη τότε αποφάσισε να ζητήσει βοήθεια από την Αλαζονεία που επίσης περνούσε από μπροστά της σε ένα πανέμορφο σκάφος. «Σε παρακαλώ βοήθησέ με» είπε η Αγάπη. «Δεν μπορώ να σε βοηθήσω Αγάπη. Είσαι μούσκεμα και θα μου χαλάσεις το όμορφο σκάφος μου» της απάντησε η Αλαζονεία. Η Λύπη ήταν πιο πέρα και έτσι η Αγάπη αποφάσισε να ζητήσει από αυτή βοήθεια. «Λύπη άφησέ με να έρθω μαζί σου». Ω Αγάπη, είμαι τόσο λυπημένη που θέλω να μείνω μόνη μου» είπε η Λύπη. Η Ευτυχία πέρασε μπροστά από την Αγάπη αλλά και αυτή δεν της έδωσε σημασία. Ήταν τόσο ευτυχισμένη, που ούτε καν άκουσε την Αγάπη να ζητά βοήθεια. Ξαφνικά ακούστηκε μια φωνή: «Αγάπη, έλα προς τα εδώ! Θα σε πάρω εγώ μαζί μου!». Ήταν ένας πολύ ηλικιωμένος κύριος που η Αγάπη δεν γνώριζε, αλλά ήταν γεμάτη από τέτοια ευγνωμοσύνη, που ξέχασε να ρωτήσει το όνομά του. Όταν έφτασαν στην στεριά ο κύριος έφυγε και πήγε στο δρόμο του. Η Αγάπη γνωρίζοντας πόσα χρωστούσε στον κύριο που τη βοήθησε, ρώτησε την Γνώση: «Γνώση, ποιος με βοήθησε»; «Ο Χρόνος» της απάντησε η Γνώση. «Ο Χρόνος;;» ρώτησε η Αγάπη. «Γιατί με βοήθησε o Χρόνος;» Τότε η Γνώση χαμογέλασε και με τη βαθιά σοφία της είπε: «Μόνο ο Χρόνος μπορεί να καταλάβει πόσο μεγάλη σημασία έχει η Αγάπη».

via

 

Nayia Kouls

Αχτίδα Φωτός

Αν θέλεις να μάθει πως νοιάζεσαι για αυτόν τότε κάνε το με αυτούς τους δέκα τρόπους

 

Υπάρχουν διάφορα πράγματα που μπορείς να κάνεις για να του δείξεις πόσο νοιάζεσαι για εκείνον. Εδώ είναι 10 από αυτά.

1.Ζήτησε του συμβουλές για τα θέματα που σε απασχολούν-από κάτι ασήμαντο έως κάτι πολύ σημαντικό. Του αρέσει να βλέπει ότι νοιάζεσαι για την γνώμη του ακόμα κι αν είναι για κάτι εντελώς ασήμαντο και μικρό.

2.Να είσαι ευτυχισμένη μόνο και μόνο που θα είσαι παρούσα όταν εκείνος κάνει κάτι που του αρέσει. Αν θέλει πραγματικά να περάσει το απόγευμα του βλέποντας ποδόσφαιρο θα εκτιμήσει το γεγονός ότι θες να είσαι εκεί στον καναπέ (ακόμα κι αν έχεις κολλήσει στην οθόνη του κινητού σου και μιλάς με την κολλητή σου στο WhatsApp).

3.Να έχεις ανοιχτό μυαλό (αλλά να μην αλλάζεις και την άποψη σου). Όταν βλέπει μια κατάσταση με εντελώς διαφορετικό τρόπο δεν χρειάζεται να απορρίψεις τον τρόπο σκέψης του. Προσπάθησε να το δεις από την δικιά του οπτική γωνία- αυτό δεν σημαίνει ότι πρέπει να συμφωνήσεις μαζί του κιόλας στο τέλος.

4.Να περηφανεύεσαι γι αυτόν. Όλοι χρειάζονται μια περιστασιακή ενίσχυση της αυτοπεποίθησης τους, όπως ακριβώς κι εσύ. Θα τον κάνεις χαρούμενο γνωρίζοντας ότι σε εντυπωσιάζει τόσο ώστε να μιλήσεις στους γύρω σου γι αυτόν.

5.Κάνε του μικρές εκπλήξεις. Δώσε έμφαση στο ΜΙΚΡΈΣ. Δεν χρειάζεται να του αγοράσεις το καινούργιο iphone η καινούργιο PS. Ετοίμασε του το αγαπημένο του γλυκό και κατέβασε το καινούργιο επεισόδιο της σειράς που λατρεύει. Αυτά είναι τα μικρά πράγματα που μετράνε πολύ πραγματικά.

6.Στείλε του χαζά μικρά πράγματα που στον θυμίζουν. Συνδέσμους με ιστορίες, εικόνες που γράφουν κάτι που σου είπε χθες, το οτιδήποτε! Θα αισθανθεί μοναδικός ξέροντας ότι είναι στο μυαλό σου ακόμα κι όταν είναι μακριά σου.

7.Απλά φίλα τον. Η πιο φυσική επαφή που μπορείτε να έχετε. Θα αισθανθεί πιο κοντά σου από ποτέ εξαιτίας όλων αυτών των χαρούμενων ορμονών. 

8. Γέλα με τον εαυτό σου – και με αυτόν! Μην παίρνεις τα πράγματα τόσο σοβαρά κι άσε να φανεί η αίσθηση του χιούμορ σου! Θα αγαπήσει το γεγονός ότι μπορείς να δεις τη φωτεινή πλευρά των πραγμάτων. Δεν χρειάζεται να είσαι σοβαρή όλη την ώρα.

9.Γίνε η καλύτερη του φίλη. Ποιοι είναι οι άνθρωποι που αγαπάς περισσότερο; Οι καλύτεροι σου φίλοι. Δούλεψε για να διαμορφώσεις την φιλίας σας – με ένα όριο βέβαια έτσι; Δεν είστε μόνο φίλοι, είστε ΚΑΙ ΑΥΤΟ. Είναι ο καλύτερος τρόπος για να δημιουργήσεις έναν ισχυρό δεσμό.

10.Αναγνώρισε την αξία σου. Αν αγαπάς τον εαυτό σου θα του υπενθυμίζεις αυτομάτως όλους τους λόγους για τους οποίους πρέπει να σε αγαπάει κι αυτός. Γι αυτό πρέπει να ξέρεις χωρίς αμφιβολία ότι είσαι ΑΠΊΘΑΝΗ. Αν το ξέρεις εσύ να είσαι σίγουρη ότι το ξέρει κι αυτός. 

simplylife

Nayia Kouls

Αχτίδα Φωτός

Η μοναδική ασθένεια που σε κάνει όμορφο

 

Τι είναι η αγάπη; – Λουντέμης

Άμα πεινάς το ξέρεις. Φωνάζουνε τα σπλάχνα σου. Άμα κρυώνεις, το ίδιο. Άμα αγαπάς, πώς να το καταλάβεις; Γιατί: τι είναι η αγάπη;

Κάποιος πήγε να πει κάτι και δεν είπε τίποτα. Είπε πως είναι κάτι σαν φωτιά. Μα είναι; Άλλος είπε πάλι, πως είναι δροσούλα, άλλος σαν δοξαριά. Τι είναι τέλος πάντων… Κι αν, πάλι, αγάπη είναι κάτι που το λένε «αγάπη», είναι αυτό η αγάπη;

Βάλε μια δύση κι ένα βαρκάκι να λιώνει μέσα. Ομορφιά! Μα αν δεν υπάρχει μάτι να το δει, είναι ομορφιά;

Ένα πουλάκι κελαηδά ολομόναχο σ” ένα έρημο δάσος… Αν δεν τ” ακούσει κανείς.. είναι κελάηδηγμα; Κι είναι μπορετό να κελαηδήσει γλυκά ένα ολομόναχο πουλάκι, αν δεν υπάρχει πίσω από κάποιο φύλλο το αυτάκι ενός άλλου πουλιού;

Πήγαν κι οι σοφοί να πούνε κάτι πάνω σ” αυτό και τα κάνανε θάλασσα. Αυτοί, γι” αγάπη!… Τα μωρά ξέρουν περισσότερα.

Ένα λουλούδι είπε: «Αγάπη; Είμαι εγώ». Τρελαίνεσαι με τέτοια καμώματα. Ένας «Πέρσης» θα πει αυτό είναι «τρίχα». Ένας βαρκάρης θ” αφήσει τα κουπιά και θα σκουπίσει το κούτελο του. Δε θα ξέρει να πει τίποτα. Μπορεί αυτό να είναι αγάπη. Μα είναι; Ποιος να του το πει;

Όσο έχεις κάτι μέσα σου και δε χρειάζεται να το πεις, το έχεις και ησυχάζεις.

Σε καίει… Σε λιώνει… Εσύ το βλέπεις. Κι αντί να βάλεις τα κλάμματα, το ρίχνεις στο τραγούδι. Είσαι μεθυσμένος και δεν έχεις πιει ούτε στάλα!

Αυτό το «πράμα» πρέπει να σκάβεις μέσα σου μια λακούβα να το θάβεις, κι ό, τι βρέξει. Μην το λες πουθενά. Άστο να σε κάψει. Θα ξέρεις ότι χάνεσαι λίγο λίγο από μια αρρώστια που δεν ξέρεις τ” όνομά της. Θα ξέρεις όμως ότι είναι μια αρρώστια, που σε κάνει όμορφο. Ομορφαίνεις και πεθαίνεις… Κι όταν θα νομίσεις ότι πέθανες… θα “χει τελειώσει η αρρώστια. Θα είσαι ζωντανός, μα θα είσαι και άσκημος. Θα “χεις φρικτά ασκημίσει.

Αλήθεια… αυτό είναι η αγάπη; Όποιος αγαπά δεν μπορεί να το πει. Κι όποιος δεν αγαπά, δεν το ξέρει.

_____________

  Aπόσπασμα από το βιβλίο «Ένα παιδί μετράει τ’άστρα» του Μενέλαου Λουντέμη.

Nayia Kouls

Αχτίδα Φωτός

Σκύλος ανταποδίδει στο πολλαπλάσιο το καλό που κάνεις (video)

Χωρίς να το γνωρίζει κάποιος άντρας πως και τα ζώα ανταποδίδουν το καλό που τους κάνεις, προσφέρει σε ένα αδέσποτο σκύλο φαγητό. Από εκείνη την στιγμή ο σκύλος τον προστατεύει και τον βοηθά. 

Εν κατακλείδι, το πανέξυπνο ζώο τον βοηθά να πλησιάσει την κοπέλα που ερωτεύτηκε.

Nayia Kouls

             

Nayia Kouls

Αχτίδα Φωτός

Απολαύσετε και το πιο κάτω:

Όταν θέλουν το καλό σας, οι σκύλοι σας... (video)

Όταν θέλουν το καλό σας, οι σκύλοι σας... (video)

 Λένε πως, ο πιο πιστός φίλος του ανθρώπου είναι ο σκύλος του. Τα σκυλάκια όπως και τα άλλα ζώα αντιλαμβάνονται τι γίνεται γύρω τους. Νοιώθουν και αντιδρούν ανάλογα με την συμπεριφορά των ανθρώπων και των υπόλοιπων ζώων. 

Οι ειδικοί για τις συμπεριφορές σκύλων πιστεύουν πως οι σκύλοι είναι ικανοί να νοιώθουν αγάπη, χαρά, φόβο, ενθουσιασμό, στεναχώρια και θυμό. 

Η συμπεριφορά του σκύλου μεταβάλλεται ανάλογα με την ψυχολογική κατάσταση των ιδιοκτητών του.

Nayia Kouls

Nayia Kouls

Αχτίδα Φωτός

Απολαύστε και το πιο κάτω:

Σκύλος ανταποδίδει στο πολλαπλάσιο το καλό που κάνεις (video)

Γιατί λέμε ψέματα την Πρωταπριλιά;

 

Το έθιμο του Πρωταπριλιάτικου ψέματος είναι μια παράδοση η οποία ξεκίνησε στην Ευρώπη και έχει δύο εκδοχές.

Σύφωνα με την πρώτη εκδοχή, ξεκίνησε από τους Kέλτες που  ήταν λαός της βορειοδυτικής Ευρώπης και ασχολείτο με το ψάρεμα το οποίο ξεκινούσε την 1η Απριλίου. Αυτή την εποχή τα ψάρια πιάνονταν δύσκολα. Έτσι, άρχισαν να λένε πως έπιασαν ο ένας πιο πολλά ψάρια από τον άλλο. Οπόταν, ακολουθούσε το ένα ψέμα το άλλο. Και το ψέμα άρχισε να γίνεται συνήθεια και η συνήθεια έθιμο.

Όσο αφορά, την δεύτερη εκδοχή, θεωρείται πως άρχισε στην Γαλλία τον 16ο αιώνα. Μέχρι το 1564 η πρωτοχρονιά στην Γαλλία ήταν η 1η Απριλίου. Αυτή την χρονιά που έτυχε να βασιλεύει  ο Κάρολος ο 9ος, αυτό άλλαξε και την Πρωτοχρονιά την γιόρταζαν 1η Ιαννουαρίου. Πολλοί ήταν αυτοί που δεν δέχτηκαν την αλλαγή. Έτσι, αυτοί που γιόρταζαν την 1η του Ιαννουαρίου έστελλαν δώρα την 1η του Απρίλη σε όσους γιόρταζαν την 1η Απριλίου την Πρωτοχρονιά, για να τους κοροϊδέψουν.

Σε κάποιες περιοχές της Ελλάδας πιστεύουν κατά την παράδοση πως όποιος καταφέρει να ξεγελάσει τους υπόλοιπους, όλη η υπόλοιπη του χρονιά θα είναι τυχερή.

Βέβαια, παρόλα ταύτα θα πρέπει να θυμώμαστε πως το ψέμα δεν είναι καλό. Πολλές φορές οι άνθρωποι λένε ψέματα για να αποφύγουν κάποιο πρόβλημα, να βγουν από μια κατάσταση ή για να μην βρεθούν σε δύσκολη θέση. Όμως, το ψέμα μπορεί να γίνει συνήθεια. Μια συνήθεια από την οποία δεν θα μπορεί να βγει εύκολα ο άνθρωπος. Έτσι, μπορεί να προκαλέσει σοβαρές συνέπειες όπως να γίνει μυθομανής ή ψυχαναγκαστικός ψεύτης. Επίσης, θα πρέπει να γνωρίζει πως με τα ψέματα δεν μπορεί να λύσει τα προβλήματα του γιατί αυτά εξακολουθούν να υπάρχουν και στην τελική, θα αρχίσουν να αυξάνονται. 

Κι όχι μόνο!!!  Όταν ανακαλύψουν οι συνάνθρωποι του, πως λέει ψέματα τότε, δεν θα τον εμπιστεύονται.

 Πολλοί λένε ψέματα για να κερδίσουν την συμπάθεια των συνανθρώπων τους, να νοιώσουν πως είναι ανώτεροι και καλύτεροι από τους άλλους. Άλλοι για να σώσουν καταστάσεις. Το οποιοδήποτε ψέμα όμως, δεν είναι καλό. Υπάρχουν και αυτοί που ξεκινούν με ένα ψέμα και καταλήγουν να πιστεύουν το ίδιο τους το ψέμα.

Εν κατακλείδει θα πρέπει σιγά σιγά να λένε την αλήθεια γιατί η αλήθεια δίνει στον άνθρωπο την ελευθερία να αντιμετωπίζει το οποιοδήποτε του πρόβλημα, κάνει τον συνάνθρωπο του να τον εμπιστεύεται και ο ίδιος αρχίζει να νοιώθει καλά με τον ίδιο του τον εαυτό.

Nayia Kouls

Nayia Kouls

Αχτίδα Φωτός

Μετά από μελέτη ανακάλυψαν πως, στα γονίδια βρίσκεται η καλοσύνη

 

Η καλοσύνη βρίσκεται στα γονίδια

Δεν είναι σπάνιες οι περιπτώσεις που δύο αδέλφια τα οποία μεγάλωσαν στο ίδιο οικογενειακό περιβάλλον αποδεικνύεται να είναι τα «άκρα αντίθετα» σε ό,τι αφορά τον χαρακτήρα και τη συμπεριφορά τους: το ένα είναι καλοσυνάτο και γενναιόδωρο ενώ το δεύτερο μοχθηρό και «τσιγγούνικο» στα συναισθήματα. Τώρα μια νέα μελέτη δείχνει ότι για αυτές τις διαφορές πρέπει μάλλον να στραφούμε – και – στα γονίδια.

Η καλοσυνάτη συμπεριφορά είναι «γραμμένη» στο DNA σύμφωνα με νέα μελέτη

Οι μορφές των υποδοχέων

H ωκυτοκίνη και η αγγειοπιεσίνη, δύο ορμόνες οι οποίες όταν κατακλύζουν τον εγκέφαλο προκαλούν συναισθήματα αγάπης και γενναιοδωρίας, προσδένονται σε υποδοχείς των νευρώνων οι οποίοι έχουν διαφορετικές μορφές. Νέα μελέτη που διεξήχθη από ειδικούς του Πανεπιστημίου του Μπάφαλο με επικεφαλής τον ψυχολόγο Μισέλ Πουλέν, μαρτυρεί ότι το ποια μορφή ορμονικών υποδοχέων φέρει ένα άτομο παίζει ρόλο στο πόσο καλοσυνάτο είναι. Σε κάθε περίπτωση πάντως οι ερευνητές σημειώνουν ότι τα γονίδια δρουν σε συνδυασμό με το εξωτερικό περιβάλλον και τις εμπειρίες ζωής προκειμένου να προσδιορίσουν την καλοσύνη και την κοινωνική συμπεριφορά του ανθρώπου.

Προκειμένου να καταλήξουν στα συμπεράσματά τους, οι ειδικοί μελέτησαν εκατοντάδες εθελοντές. Τους έθεσαν ερωτήματα σχετικά με το πόσο «επιμελείς» ήταν στα κοινωνικά τους καθήκοντα, σχετικά με τις αγαθοεργίες που έκαναν αλλά και την κοσμοθεωρία τους.

Μεταξύ των ερωτήσεων περιλαμβάνονταν για παράδειγμα το εάν το άτομο έχει υποχρέωση να αναφέρει τις περιπτώσεις καταπάτησης του νόμου και να πληρώνει φόρους. Οι εθελοντές ρωτήθηκαν επίσης σχετικά με το αν ασχολούνταν με τον εθελοντισμό, αν ήταν αιμοδότες καθώς και αν πίστευαν ότι ο κόσμος είναι στη βάση του καλός ή απειλητικός και επικίνδυνος. Από το σύνολο των συμμετεχόντων, 711 έδωσαν και δείγμα αίματος για ανάλυση DNA, προκειμένου να φανεί ποια «εκδοχή» υποδοχέων ωκυτοκίνης και αγγειοπιεσίνης διέθεταν.

Οι «καλοσυνάτες» εκδοχές γονιδίων

Όπως προέκυψε, ακόμη και όταν ένα άτομο έβλεπε τον κόσμο ως απειλητικό μέρος και τους ανθρώπους ως κακούς από τη φύση τους, το ίδιο ήταν καλοσυνάτο, φιλότιμο και γενναιόδωρο σε περίπτωση που διέθετε τα γονίδια-υποδοχείς που συνδέονται με την καλοσύνη.

Σύμφωνα με τον δρα Πουλέν «αυτές οι ‘καλοσυνάτες’ εκδοχές των γονιδίων επιτρέπουν στο άτομο να ξεπερνά τα αρνητικά συναισθήματα που έχει για τον κόσμο και να βοηθά τους συνανθρώπους του παρά τις φοβίες του».Εάν ωστόσο ένα άτομο έφερε μια διαφορετική εκδοχή γονιδίων-υποδοχέων και είχε αρνητική κοσμοθεωρία, παρουσίαζε τελικώς αντικοινωνική συμπεριφορά.

Είναι χαρακτηριστικό πως σε ό,τι αφορούσε συγκεκριμένα την ωκυτοκίνη η διαφορά μεταξύ του να φέρει ένα άτομο τον «καλοσυνάτο» υποδοχέα ή να μην τον φέρει βασιζόταν σε ένα και μόνο ζεύγος βάσεων που «κατοικεί» στο χρωμόσωμα 3. Όπως φάνηκε, εάν ένα άτομο είχε κληρονομήσει δύο ζεύγη βάσεων γουανίνης – ένα από κάθε γονέα – και διέθετε γονότυπο που αναπαριστάται με τα γράμματα GG, τα κύτταρά του δημιουργούσαν τον πιο «καλοσυνάτο» υποδοχέα. Εάν αντιθέτως είχε κληρονομήσει ένα ζεύγος βάσεων αδενίνης είτε από τον έναν είτε και από τους δύο γονείς (γονότυπος ΑΑ ή ΑG), τότε διέθετε έναν λιγότερο «καλοσυνάτο» υποδοχέα ωκυτοκίνης.

Διαφορές μεταξύ εθνικοτήτων

Τα ποσοστά των ανθρώπων που διαθέτουν αυτούς τους διαφορετικούς γονότυπους δεν είναι τα ίδια μεταξύ διαφορετικών εθνικοτήτων.

«Στα δείγματα Ευρωπαίων και Αμερικανών ο γονότυπος GG αφορά περίπου τα μισά άτομα. Εμείς ασχοληθήκαμε με αυτούς τους πληθυσμούς, ωστόσο άλλες μελέτες έχουν δείξει ότι τα ποσοστά του γονότυπου GG είναι πολύ χαμηλότερα σε πληθυσμούς της Ανατολικής Ασίας».

Τα στοιχεία αυτά πυροδοτούν μια ενδιαφέρουσα συζήτηση μεταξύ ψυχολόγων σχετικά με τις ρίζες της κοινωνικής και μη συμπεριφοράς.

«Γνωρίζουμε ότι οι κουλτούρες της Ανατολικής Ασίας είναι πολύ πιο συλλογικές από άλλες. Πώς μπορούμε λοιπόν να εξηγήσουμε αυτές τις διαφορές;» σημείωσε ο δρ Πουλέν. Προσέθεσε ότι πιθανότατα άλλα γονίδια ή άλλοι πολιτισμικοί παράγοντες παίζουν σημαντικότερο ρόλο στο να «σμιλεύσουν» τη συλλογική συμπεριφορά στα άτομα της Ανατολικής Ασίας σε σύγκριση με τους υποδοχείς ωκυτοκίνης τους.

Σε κάθε περίπτωση πάντως ολοένα και περισσότερα ερευνητικά στοιχεία δείχνουν μεγαλύτερη επίδραση των γονιδίων στην καλοσύνη σε σύγκριση με ό,τι πιστεύαμε ως σήμερα.

Για παράδειγμα μελέτη που διεξήχθη πριν 2 χρόνια από ερευνητές του Πανεπιστημίου του Εδιμβούργου έδειξε ότι τα ταυτόσημα δίδυμα που μοιράζονται το 100% των γονιδίων τους εμφάνιζαν πολύ πιο κοινές συμπεριφορές σε ό,τι αφορούσε τα κοινωνικά καθήκοντα και τις αγαθοεργίες σε σύγκριση με τα διζυγωτικά δίδυμα, τα οποία παρότι μεγαλώνουν στο ίδιο οικογενειακό περιβάλλον μοιράζονται το 50% των γονιδίων τους.

Πάντως ο δρ Πουλέν τονίζει ότι «δεν υποστηρίζουμε πως ανακαλύψαμε το γονίδιο της καλοσύνης. Ανακαλύψαμε όμως γενετικούς παράγοντες που συμβάλλουν στην κοσμοθεωρία και στη συμπεριφορά του ατόμου».

Βήμα

Nayia Kouls

Αχτίδα Φωτός

Δεν μπορούσε να το πιστέψει πως του ζήτησε να τον φτύνει

Γενικά, όλοι οι άνθρωποι, θα πρέπει να είναι ψύχραιμοι, υπομονετικοί, πράοι, να σκέφτονται δύο και τρεις φορές τι θα πράξουν, τι λέξεις και τι λόγια θα ξεστομίσουν. Θα πρέπει να μην εκμεταλεύονται τους γύρω τους. Θα πρέπει να μάθουν να συγχωρούν, να μην εξοργίζονται,  να μιλούν με ευγενικό τρόπο, να λένε σ΄ αγαπώ στα αγαπημένα τους πρόσωπα πριν να είναι αργά, να ζητούν συγνώμη και να το εννοούν. Πρέπει να μάθουν να μην κρίνουν και να κατακρίνουν, να μην κουτσομπολεύουν, να μην αδικούν, να μην χρησιμοποιούν σωματική και λεκτική βία. Να μην βιάζουν σώματα και ψυχές. Να μην πολεμούν για να κατακτήσουν χώρες, πετρέλαια, όμως, να πολεμούν και να μάχονται και να αγωνίζονται για το δίκαιο, για τα δικαιώματα τα δικά τους και των συνανθρώπων τους, για την αγάπη και την συγχώρεση χωρίς να χρησιμοποιούν λόγια και λέξεις άσχημες. Θα πρέπει να μάθουν να "σιωπούν" και να συγκρατούν τον εαυτό τους όταν κάποιος τους βρίζει. Θα πρέπει να αντιδρούν με σοφία, υπομονή, ευγένεια, με καλό τρόπο. Ο καλός ο τρόπος λέγεται πως βγάζει την κουφή (το ερπετό), έξω από τα ρούχα της.

 Θα πρέπει να παίρνουν τα καλά των άλλων και όχι τα κακά. Θα πρέπει να προσπαθούν να γίνονται μέρα με την ημέρα, ώρα με την ώρα, λεπτό με λεπτό καλύτεροι από πριν. Καλύτεροι στην συμπεριφορά, στις σκέψεις, στα λόγια, στις πράξεις.  Θα πρέπει να εκπέμπουν φως καλής καρδιάς και να είναι ευγνώμονες με όλους, εχθρούς και φίλους γιατί όλοι σύμβαλαν με τον δικό τους τρόπο για να είναι αυτοί που είναι σήμερα.

Νayia Kouls

Μια φορά, ένας άνθρωπος πλησίασε τον Βούδα και, απρόβλεπτα, χωρίς να βγάλει λέξη, τον έφτυσε στο πρόσωπο. Οι μαθητές, φυσικά, εξοργίστηκαν.

Ο Ανάντα, ο μαθητής που εκείνη τη στιγμή βρισκόταν δίπλα του, γονάτισε μπροστά στον Βούδα και του είπε:

«Δώσε μου την άδεια να δείξω σ’ αυτόν τον άνθρωπο τι έκανε!»

Ο Βούδας σκούπισε γαλήνια το πρόσωπό του και είπε στον Ανάντα: «Όχι. Θα μιλήσω εγώ μαζί του» και βάδισε προς το σημείο όπου βρισκόταν ο άνθρωπος και μιλούσε με άλλους, καμαρώνοντας για το “κατόρθωμά” του. Φτάνοντας δίπλα του, ο Βούδας ένωσε τις παλάμες των χεριών του σε ένδειξη τιμής και του μίλησε:

«Συγνώμη που διακόπτω την κουβέντα σου. Ήρθα σ’ εσένα για να σ’ ευχαριστήσω ταπεινά γι’ αυτό που έκανες… Ευχαριστώ! Σου χρωστάμε όλοι χάρη! Σε παρακαλώ, κάθε φορά που θα νιώθεις την ακατανίκητη επιθυμία να φτύσεις κάποιον, θυμήσου ότι μπορείς να έρχεσαι σ’ εμένα. Ευχαριστώ.»

Η συγκίνηση του ανθρώπου ήταν μεγάλη… Δεν μπορούσε να πιστέψει στ’ αφτιά του. Δεν μπορούσε να πιστέψει αυτό που συνέβαινε. Είχε έρθει για να προκαλέσει την οργή του Βούδα, και είχε αποτύχει.

Εκείνη τη νύχτα δεν κατάφερε στιγμή να αναπαυτεί. Στριφογύριζε στο κρεβάτι του, ο ύπνος δεν ερχόταν και οι σκέψεις τον κυνηγούσαν διαρκώς. Είχε φτύσει τον Βούδα κατάμουτρα κι αυτός είχε μείνει τόσο γαλήνιος, τόσο ήρεμος, λες και δεν είχε συμβεί τίποτα…

Το επόμενο πρωί, πολύ νωρίς, γύρισε βιαστικά, έπεσε στα πόδια του Βούδα και είπε:

«Σε παρακαλώ, συγχώρεσέ με για χθες…»

Κι ο Βούδας απάντησε:

«Εγώ δεν μπορώ να σε συγχωρήσω, αφού, για να το κάνω, θα έπρεπε να είχα θυμώσει. Πάντα αμφέβαλλα για το κατά πόσο μπορεί να με κυριέψει ή όχι η οργή, και χάρη στην πράξη σου διαπίστωσα ότι μου είναι πια αδύνατον. Όμως, βοήθησες τον αγαπημένο μου μαθητή, τον Ανάντα, να μάθει ότι η οργή τον απομακρύνει από το κέντρο του.»

«Εγώ, όμως, χρειάζονται τη συγχώρεση, δάσκαλε, γιατί δεν μπόρεσα να κοιμηθώ όλη νύχτα.»

«Πέρασε μια ολόκληρη μέρα από χτες, και σε βεβαιώνω ότι δεν υπάρχει κάτι για να σου το συγχωρήσω» είπε ο Βούδας, «αλλά, αν έχεις ανάγκη από μια συγνώμη, πήγαινε στον Ανάντα, πέσε στα πόδια του και ζήτα του συγχώρεση. Αυτός, θα το ευχαριστηθεί.»

Εμείς δεν είμαστε ο Βούδας, όμως, ίσως μπορούμε να μάθουμε κάτι απ’ τον ίδιο κι απ’ αυτή την ιστορία.

Απόσπασμα από το βιβλίο «Από την Άγνοια στη Σοφία» του Χόρχε Μπουκάι – εκδ. opera

Nayia Kouls

Αχτίδα Φωτός

Παίζει περίεργα και πολλαπλά παιχνίδια η ζωή

 

Υπάρχουν στιγμές, που η ζωή παίζει πολλαπλά, περίεργα και ποικίλα παιχνίδια στους ανθρώπους.   Άλλοτε παράξενα, άλλοτε όμορφα και άλλοτε άσχημα. Κανένας και ποτέ δεν μπορεί να προβλέψει τι θα του επιφυλάξει η μελλοντική ζωή εκτός και αν έχει την Θεία  Χάρη να είναι Προφήτης ή Άγιος.

Ενώ περπατά  σε ένα ομαλό, ίσιο δρόμο, ξαφνικά, εμφανίζονται μπροστά του εμπόδια όπως αγκάθια, κυρτώματα, βότσαλα μέχρι και πελώριοι βράχοι. Διασχίζοντας αυτόν τον δυσκολοδιάβατο και πολλές φορές αδιάβατο δρόμο, τα σαντάλια, καταστρέφονται και τα αγκάθια αρχίζουν να τραυματίζουν τα πόδια γεμίζοντας τα πληγές. Ο άνθρωπος πονά. Στην προσπάθεια του να φανεί δυνατός πολλές φορές καταρρέει και από τα μάτια του αρχίζουν να εκκρίνονται δάκρυα σε απειροελάχιστες ποσότητες μέχρι και τεράστιες που γίνονται χείμαρρος.

Δεν μπορεί κανένας να καταλάβει και να νοιώσει τι περνά ο συνάνθρωπος του.  "Δεν μου μίλησε..., Δεν μου είπε καλημέρα, καλησπέρα, καληνύχτα..., Δεν με χαιρέτησε...., είναι αγέλαστος, είναι αναίσθητος, δεν τον νοιάζει για τον άλλο..., είναι αδιάφορος,  δεν είναι εδώ..., δεν είναι δίπλα μου..., δεν νοιάζεται ....., δεν ήρθε..., δεν έδωσε το παρών του..., καθυστέρησε... και ενώ είναι εδώ, δεν είναι εδώ..., δεν με ακούει..., δεν είναι συγκεντρωμένος..., ενώ το θέμα που ανέπτυξα είναι τα κρεμμύδια, αρχίζει από το πουθενά να μιλά για το διάστημα..., δεν μου αφιερώνει λίγα λεπτά. Τι θέλω, τι ζήτησα; Λίγα λεπτά απ΄ την ζωή του".

Αναρωτήθηκε όμως, τι περνά ο συνάνθρωπος του; Τι σταυρό κουβαλά στους ώμους του; Τι λύπες, τι σκέψεις, τι άγχος, έχει; Τι αρρώστια έχει αν έχει, αυτός ή η οικογένεια του; Αν έχει πένθος; Τι χρέη έχει;  Αν μπορεί να τα ξοφλήσει; Αν έχει φαγητό; Αν έχει  ψωμί για να χορτάσει και νερό για να ξεδιψάσει; Αν μπορεί να συντηρήσει τα παιδιά του; Αν μπορεί να τα σπουδάσει; Αν κρατά για να τα πάρει στον γιατρό;

Οι περισσότεροι άνθρωποι δυστυχώς, δεν σκέφτονται τον διπλανό τους, τον γείτονα τους, τον υπάλληλο τους, το αφεντικό τους,  τους πολύτεκνους, τους γέροντες, τους ανάπηρους, τους ανέργους, τους φτωχούς, τους ζητιάνους, τους αρρώστους, οι κυβερνώντες, τον λαό.


Ο καθένας ζει μέσα στον δικό του πόνο, με το δικό του δράμα, με την δική του μοναδική ιστορία. Μια ιστορία που ίσως προσπαθεί να μην γίνει γνωστή. Αν καταλάβει κάποιος, τι αντιμετωπίζει ο συνάνθρωπος του, ας τον βοηθήσει με τον δικό του τρόπο κρυφά, προσπαθώντας, να μην πει ή να κάνει κάτι που θα πληγώσει την ψυχή του.

Και αυτός που αντιμετωπίζει προβλήματα ας προσπαθήσει να είναι ψυχικά δυνατός για να μπορέσει να τα αντιμετωπίσει με σοφία και λογική.

Ποτέ, μα ποτέ, μην τα παρατάς

 

Ρεαλιστικά δεν μπορεί κανείς να προβλέψει τι θα γίνει με την ζωή του. Η ζωή δεν είναι πάντα γλυκιά, γεμάτη, ζάχαρη και μέλι.  Η ζωή είναι απρόβλεπτη επειδή προκύπτουν απροσδόκητες καταστάσεις σε ανύποπτο χρόνο. Ενώ όλα κυλούν ομαλά, ενώ υπάρχει γαλήνη, ηρεμία και ευτυχία, υπάρχουν στιγμές που έρχονται αναποδιές. Πολλές φορές όχι μια, όχι δύο μα, πάρα πολλές.

Αυτές, οι δύσκολες στιγμές κάνουν τον άνθρωπο να νοιώθει άσχημα, λύπη,  να αναστατώνεται ψυχικά, δηλαδή να νιώθει εσωτερικό πόνο. Υπάρχουν πολλοί λόγοι που μπορεί να αναστατώσουν την ζωή του ανθρώπου. Από πλούσιος μπορεί να γίνει φτωχός κάποιος. Από υγιής να μάθει πως έχει μια ανίατη αρρώστια. Από εργαζόμενος να απολυθεί. Να χωρίσει. Να μάθει πως δεν μπορεί να αποκτήσει παιδιά. Να πεθάνει κάποιος γνωστός, συγγενής ή φίλος του.....

Σ΄ αυτό, το σημείο, δεν πρέπει να τα παρατά. Θα πρέπει να κάνει υπομονή, να έχει ψυχραιμία, να μην χάνει την ελπίδα του στον Θεό, να σκέφτεται θετικά, πως μπορεί να βελτιωθεί και να αλλάξει την μοίρα του ριζικά. Θα πρέπει να πάρει το πρόβλημα στα χέρια του και να ορθοποδήσει αντί να καταρρακωθεί και να πέσει σε κατάθλιψη.

Θα πρέπει να παραδειγματισθεί από τα μυρμήγκια που ποτέ δεν τα παρατούν. Αν προσπαθήσει κάποιος να εμποδίσει ένα μυρμήγκι ενώ κατευθύνεται κάπου, αυτό θα συνεχίσει τον δρόμο του. Έτσι και ο άνθρωπος θα πρέπει να προσπερνά τα εμπόδια που έρχονται στον δικό του δρόμο όσο δύσκολος και αν είναι αυτός. Δεν πρέπει να τα παρατά ποτέ.

Αν μάθει πως έχει ανίατη αρρώστια να μην σκέφτεται πως θα πεθάνει. Θα πρέπει να πάει σε ένα και δύο γιατρούς να μάθει την γνώμη τους. Να σκέφτεται πάντα θετικά και να προσπαθήσει να πλημμυρίσει την καρδιά του με αγάπη προς τον Θεό, τους συνανθρώπους του και τον ίδιο του τον εαυτό. Υπάρχει μεγάλη σημασία να μην πέσει σε κατάθλιψη.

Αν μάθει πως απολύθηκε, να ψάξει υπομονετικά μέχρι να βρει άλλη δουλειά ότι δουλειά και αν είναι αυτή, φτάνει να είναι σοβαρή και να μην τον ντροπιάζει.

Αν από πλούσιος γίνει φτωχός τότε, να μην νοιώθει πως χάθηκαν όλα. Θα πρέπει να ξαναπροσπαθήσει και να βρει την δύναμη να συνεχίσει την ζωή του. Να θυμάται,  πως, τα λεφτά και οι περιουσίες βελτιώνουν την ζωή του ανθρώπου δεν φέρνουν όμως την ευτυχία.

Αν χωρίσει έστω και αν υπάρχουν παιδιά στην μέση, να προσπαθήσει να γίνει δυνατός και να αντιμετωπίσει δουλεύοντας, τα προβλήματά του. Γενικά, η δουλειά βοηθά τον άνθρωπο να ξεχνά κατά διαστήματα τους ψυχικούς του πόνους. Θα πρέπει να σταθεί δυνατός για τα παιδιά του.

Και αν υπάρξει θάνατος τότε να κλάψει. Θα πρέπει να αφήσει τα δάκρυά του να κυλήσουν σαν ρυάκι στο μάγουλό του. Μόνο τότε, θα αφήσει τον εαυτό του να ηρεμήσει. Προς Θεού!! Δεν θα ξεχάσει.  Δεν ξεχνά κάποιος όσους αγαπά. Πάντα θα τους έχει στην καρδιά του και πάντα θα τους αγκαλιάζει.

Οπόταν, να θυμάται ο άνθρωπος πως οποιαδήποτε και αν είναι η αναποδιά που θα έρθει στην ζωή του δεν πρέπει να τα παρατά ποτέ. Πάντα θα πρέπει να ελπίζει για ένα καλύτερο αύριο, για ένα καλύτερο και υγιέστατο μέλλον, για ένα μέλλον που θα έχει άφθονη αγάπη, ηρεμία και ευτυχία.

Nayia Kouls

Αχτίδα Φωτός

Δεν είναι όμορφο το συναίσθημα να σε αγαπάνε όσοι αγαπάς;

Αν αγαπάς, νιώθεις όμορφα. Όμως, αν αγαπάς και αγαπιέσαι νιώθεις πιο όμορφα. Δεν είναι όμορφο το συναίσθημα να σε αγαπάνε όσοι αγαπάς;

Βέβαια, αν αγαπάς και νιώθεις πως δεν αγαπιέσαι δεν νιώθεις καλά. Δεν μπορείς να υποχρεώσεις αυτούς που δεν σε αγαπούν, να σε αγαπήσουν με την βία. Δεν λένε πως, όσοι αγαπούν δεν πρέπει να περιμένουν ανταπόδοση; Λοιπόν! Ακριβώς αυτό. Αν αγαπάς θα πρέπει να μην περιμένεις να σε αγαπήσουν. Αν σε αγαπήσουν καλώς. Αν όχι, τότε, καλύτερα να αρχίσεις να συνειδητοποιείς πως, δεν θα βρεις ανταπόδοση και ανταπόκριση, κι αυτό, για να μην αρχίσεις να μην νιώθεις καλά. Δεν πρέπει να χάνεις τις ελπίδες σου, ούτε να σκέφτεσαι να κάνεις κακό σε όσους δεν σε αγαπούν ή στον εαυτό σου, επειδή δεν σε αγαπούν.

Φαντάστηκες όμως, να αγαπάς και να αγαπιέσαι και γύρω σου να βλέπεις ανθρώπους που αγαπούν και αγαπιούνται; Πόσο διαφορετικός θα είναι ο κόσμος αυτός; Θα είναι ένας κόσμος μαγικός. Ένας κόσμος γεμάτος αγάπη, ειρήνη, ηρεμία, γαλήνη, χωρίς κακίες, έχθρες, ζήλιες, αδικίες. Χωρίς λέξεις που να προκαλούν ψυχικό πόνο, χωρίς ξυλοδαρμούς που να αφήνουν στο κορμί χαραγμένες πληγές. Χωρίς ανθρώπους που δεν ξέρουν να αγαπούν. Χωρίς αυτούς που αδικούν, που προκαλούν καυγάδες, που νευριάζουν με το παραμικρό, που τσιρίζουν, που δεν είναι ευγενικοί, που δεν λένε ευχαριστώ, παρακαλώ, σε παρακαλώ.

Μακάρι, να μπορούσες, να μπορούσα και να μπορούσαμε να κάναμε τις όμορφες, τίμιες, φανταστικές σκέψεις, εικόνες τις οποίες θα μεταφέραμε από τον φανταστικό κόσμο στην πραγματικότητα. Αν, μπορούσα, θα άλλαζα όλο τον κόσμο. Θα έφτιαχνα ένα νέο πίνακα ζωής στον οποίο θα έβαζα όμορφες, πολύχρωμες πινελιές, γεμάτες αγάπη, φιλανθρωπία, κατανόηση, αυτοσεβασμό και σεβασμό στον συνάνθρωπο μας. Στον δικό μου πίνακα ζωής, δεν θα υπήρχαν βία, βιασμός σώματος και ψυχής, πόλεμοι, εχθρότητες, αδικίες, πείνα, πόνος, λύπη, δάκρυα, όπλα, βόμβες, ναρκωτικά. Δεν θα υπήρχαν άσχημες λέξεις, κακές φράσεις. 

Θα υπήρχε ευγένεια, καλοσύνη, κατανόηση, συγχώρεση, πολύ και άφθονη προσευχή για όλους και για όλα. Για τους ανθρώπους, για τα πουλιά, τα ζώα, τα δέντρα, τους πλανήτες, για τους εξωγήινους αν υπάρχουν, για τους νεκρούς από τον Αδάμ και την Εύα μέχρι σήμερα. 

Εν κατακλείδι, θα ήθελα να ελπίζω πως κάποτε, ο δικός μου πίνακας θα μεταφερθεί από την φαντασία, στην πραγματικότητα και πως θα υπάρχει άφθονη αγάπη, φιλανθρωπία, χαμογελαστά πρόσωπα, καλή καρδιά και ζεστή αγκαλιά.

Nayia Kouls 

Αχτίδα Φωτός