Η πραγματικότητα είναι πάντα ίδια (Διδακτική ιστορία)

”Εμένα μου φαίνεται πως οι γονείς μου γέρασαν και το ‘χουν χάσει”.

”Και μένα μου φαίνεται πως εσύ τους κοιτάς με διαφορετικά μάτια”.

”Μα τι σημασία έχει αυτό; Αυτό που είναι, είναι όπως λες κι εσύ”.

”Άκουσε μια ιστορία”.

Ο βασιλιάς ήταν ερωτευμένος με τη Σαμπρίνα, μια γυναίκα ταπεινής καταγωγής που την έκανε τελευταία του γυναίκα. Ένα απόγευμα κι ενώ ο βασιλιάς έλειπε στο κυνήγι ήρθε ένας αγγελιοφόρος να ειδοποιήσει ότι η μητέρα της Σαμπρίνας ήταν άρρωστη.

Ο βασιλιάς της είχε απαγορεύσει να χρησιμοποιεί την προσωπική του άμαξα, κι αν παραβίαζε την εντολή του θα το πλήρωνε με το κεφάλι της. Όταν γύρισε ο βασιλιάς έμαθε τα καθέκαστα.

”Μα δεν είναι θαυμάσιο” είπε ” αυτό είναι αληθινή αγάπη κόρης προς τη μητέρα. Δεν την ένοιαζε να διακινδυνεύσει το κεφάλι της για να φροντίσει τη μητέρα της. Είναι υπέροχη.”

Την επόμενη μέρα κι ενώ η Σαμπρίνα καθόταν στο κήπο του παλατιού κι έτρωγε φρούτα, ήρθε ο βασιλιάς. Τον χαιρέτισε και μετά δάγκωσε το τελευταίο ροδάκινο που είχε στο καλάθι της.

”Φαίνονται γλυκά” είπε ο βασιλιάς.

”Πράγματι” αποκρίθηκε η βασίλισσα. Κι απλώνοντας το χέρι της έδωσε το τελευταίο της ροδάκινο στον αγαπημένο της.

”Πόσο με αγαπάει” σχολίασε μετά ο βασιλιάς ”στερήθηκε την απόλαυση της για να μου δώσει εμένα το τελευταίο ροδάκινο του καλαθιού. Δεν είναι εκπληκτική;”

Πέρασαν ορισμένα χρόνια-και ποιος ξέρει- το πάθος και ο έρωτας του βασιλιά έσβησαν απ τη καρδιά του. Καθόταν μαζί μ ένα στενό του φίλο κι έλεγε:

”Ποτέ δε φέρθηκε σαν βασίλισσα, μια φορά μάλιστα με παράκουσε και χρησιμοποίησε τη προσωπική μου άμαξα. Θυμάμαι και μια μέρα που μου έδωσε να φάω ένα δαγκωμένο φρούτο.”

”Η πραγματικότητα είναι πάντα η ίδια. Κι είναι όντως αυτό που είναι. Ωστόσο ο άνθρωπος μπορεί να ερμηνεύσει μια κατάσταση με τον έναν ή με τον άλλον τρόπο, τον ακριβώς αντίθετο.΄΄ είπε.

”Πρόσεχε τι αντιλαμβάνεσαι” έλεγε ο Μπάντουιν ο σοφός. Αν ότι βλέπεις ταιριάζει ”γάντι” με τη πραγματικότητα που περισσότερο σε βολεύει

… τότε

ΜΗΝ ΕΜΠΙΣΤΕΥΕΣΑΙ ΤΑ ΜΑΤΙΑ ΣΟΥ!!!

ΧΟΡΧΕ ΜΠΟΥΚΑΙ

via

Nayia Kouls

Αχτίδα Φωτός

'Ένας μαθητής του δημοτικού ζήτησε από τον Θεό κάτι συγκλονιστικό

Μια συνταρακτική έκθεση ενός μαθητή του δημοτικού που δόθηκε ανώνυμα από την μητέρα του.
...


«Θεε μου, απόψε σου ζητάω κάτι που το θέλω πάρα πολύ. Θέλω να με κάνεις τηλεόραση!

Θέλω να πάρω τη θέση της τηλεόρασης που είναι στο σπίτι μου. Να έχω το δικό μου χώρο. Να έχω την οικογένεια μου γύρω από εμένα. Να με παίρνουν στα σοβαρά όταν μιλάω. Θέλω να είμαι το κέντρο της προσοχής και να με ακούνε οι άλλοι χωρίς διακοπές η ερωτήσεις. Θέλω να έχω την ίδια φροντίδα που έχει η τηλεόραση όταν δεν λειτουργεί. Όταν είμαι τηλεόραση, θα έχω την παρέα του πατέρα μου όταν έρχεται σπίτι από τη δουλειά, ακόμα κι αν είναι κουρασμένος. Και θέλω τη μαμά μου να με θέλει όταν είναι λυπημένη και στενοχωρημένη, αντί να με αγνοεί...

Θέλω τʼ αδέλφια μου να μαλώνουν για το ποιός θα περνάει ώρες μαζί μου. Θέλω να νοιώθω ό,τι η οικογένειά μου αφήνει τα πάντα στην άκρη, πότε-πότε, μόνο για να περάσει λίγο χρόνο με μένα. Και το τελευταίο, κάνε με έτσι ώστε να τους κάνω όλους ευτυχισμένους και χαρούμενους. Θεέ μου, δε ζητάω πολλά. Θέλω μόνο να γίνω σαν μια τηλεόραση!»

Τη δασκάλα πού την διάβασε (καθώς βαθμολογούσε) την έκανε να κλάψει. Ο σύζυγος της που μόλις είχε μπει στο σπίτι, τη ρώτησε: «τι συμβαίνει;» Αυτή απάντησε: «Διάβασε αύτη την έκθεση, την έχει γράψει ένας μαθητής μου». Ο σύζυγος αφού τη διάβασε είπε: «Θεέ μου, το καημένο το παιδί. Τι αδιάφοροι γονείς είναι αυτοί!» Τότε η δασκάλα τον κοίταξε και είπε:
«Αυτή ή έκθεση είναι του γιου μας!..».
Περιοδικό «Η Δράσις μας»

Αχτίδα Φωτός

Μεγάλες και πολλές συμβουλές για γονείς

Οι γονείς που επιθυμούν να βοηθήσουν τα παιδιά τους θα πρέπει να έχουν υπομονή. Καθημερινά θα πρέπει να δείχνουν στα παιδιά τους, πως ενδιαφέρονται για αυτά.

Ενδιαφέρομαι δεν σημαίνει κάνω  όλα τα χατίρια των παιδιών. Παν μέτρον άριστον.
Ενδιαφέρομαι σημαίνει μιλώ, διδάσκω, συμβουλεύω, δείχνω αγάπη, κατανόηση.

 Ακόμα
και ένα μικρό παιδί χρειάζεται κατανόηση, σεβασμό, στοργή, αγάπη, αγκαλιά, μια λεξούλα που προσμένει να ακούσει από το στόμα των γονιών του. Σ΄ αγαπώ.

Όσον αφορά τις συμβουλές, επειδή αυτές κουράζουν τα παιδιά, καλό θα είναι ταυτόχρονα οι συμβουλές να συνοδεύονται με παραδείγματα.

Δεν πρέπει οι γονείς να κτυπούν τα παιδιά αν αυτά κάνουν κάποιο λάθος. Άλλωστε, ποιος δεν κάνει λάθη; Άνθρωποι είμαστε. Λάθη κάνουμε. Λάθη κάνουν, ακόμα και οι μεγάλοι. Μπορώ να πω μεγαλύτερα, αισχρότερα. Θα πρέπει γονείς και παιδιά να μαθαίνουν από τα λάθη τους και να μην τα επαναλαμβάνουν. Δεν πρέπει να τα κτυπούν γιατί το ξύλο φοβερίζει το παιδί, το τρομοκρατεί, το κάνει να κλείνεται στον εαυτό του, να απομακρύνεται από τους γονείς, να μην μιλά, να απομονώνεται και να μην εμπιστεύεται αυτούς που το έφεραν στον κόσμο. Το ξύλο δεν είναι λύση. Λύση είναι η συζήτηση. Οι γονείς θα πρέπει να μάθουν να συζητούν με τα παιδιά τους για οποιοδήποτε πρόβλημα, σκέψη, πράξη από πολύ νωρίς. Μεγαλώνοντας το παιδί θα μάθει  να συζητά με τους γονείς του, για όλα όσα το απασχολούν.

Θα πρέπει να διδάξουν στα παιδιά πως τα χρήματα δεν κάνουν ευτυχισμένους τους ανθρώπους ούτε ΑΝΘΡΩΠΟΥΣ. Αν αυτό, μεγαλώνοντας, δεν θα έχουν στο μυαλό πως να αποκτήσουν περισσότερα λεφτά, αλλά θα προσπαθούν να γίνονται καλύτεροι ΑΝΘΡΩΠΟΙ.

Οι γονείς θα πρέπει να δίνουν σημασία στα παιδιά και να μην τα διώχνουν από κοντά τους όταν θέλουν να δουν τηλεόραση, να διαβάσουν ένα βιβλίο, την εφημερίδα ή να σερφάρουν στο διαδίκτυο. Αν θέλουν να σεβαστούν τα παιδιά τις δικές τους επιθυμίες, θα πρέπει να ζητήσουν από τα παιδιά να τους δώσουν λίγο χρόνο για να τελειώσουν αυτό που κάνουν.  Όμως, θα πρέπει μετά από λίγο και όχι ποτέ ή με πολύ καθυστέρηση, να καθίσουν δίπλα στα παιδιά τους και να συζητήσουν να διαβάσουν ή να παίξουν μαζί τους, κλείνοντας βέβαια, το κινητό τους και προσπαθώντας να καταλάβουν τι είναι αυτό που θέλουν να τους πουν τα παιδιά τους. Αυτά, μιλούν στους γονείς ακόμα και αν δεν τους ακούουν. Οι γονείς θα πρέπει να αντιληφθούν και να ανακαλύψουν τι θέλουν να τους πουν τα παιδιά τους. Πίσω από κάθε συμπεριφορά μπορεί να κρύβεται κάτι άλλο.

Μια εκδρομή στην θάλασσα ή στο βουνό, βοηθά στην σχέση μεταξύ γονέα και παιδιού. Οι ήχοι, το θρόισμα των φύλλων, ο θόρυβος από το πλατσούρισα στο νερό, το τιτίβισμα των πουλιών, ο καθαρός αέρας, το αλάτι που θα χαϊδέψει το σώμα μεγάλων και μικρών, το παιχνίδι στην άμμο, με την μπάλα μαζί με τους γονείς, τα επιτραπέζια παιχνίδια,  όλα αυτά συμβάλουν σε μια δυνατή σχέση ανάμεσα στους γονείς με τα παιδιά τους.

Οι γονείς θα πρέπει να διδάξουν στα παιδιά τους πως στο λεξιλόγιο μας δεν υπάρχουν οι λέξεις ΔΕΝ ΜΠΟΡΩ. Αντ΄  αυτές, υπάρχουν οι λέξεις ΑΓΩΝΑΣ, ΕΠΙΜΟΝΗ ΚΑΙ ΥΠΟΜΟΝΗ. Επί καθημερινής βάσεως, θα πρέπει να τους θυμίζουν πως θα πρέπει να αγωνίζονται, να επιμένουν και να έχουν υπομονή. Δεν πρέπει να τα βάζουν κάτω, δεν πρέπει να παρατούν τον αγώνα τους. Θα πρέπει να τα μάθουν να επικεντρώνονται στο ταλέντο και στον στόχο τους. Ο επιμένων νικά.

Θα πρέπει και οι γονείς, να μην παρατούν τον αγώνα τους  για το καλύτερο των παιδιών τους. Θα πρέπει να αγωνίζονται κάθε μέρα με επιμονή και υπομονή. Συν των προαναφερθέντων, θα πρέπει να τα διδάξουν να έχουν καλούς τρόπους. Τα παιδιά παρασύρονται από άλλους, συνομήλικους τους ή πιο μεγάλους ή και από τους μεγάλους. Μπορεί να αποκτήσουν κακές συνήθειες όπως, λέγοντας αισχρές και ακάθαρτες λέξεις, μιλώντας απαίσια, απότομα, κάνοντας πράξεις που δεν είναι καλές. Δεν λένε ευχαριστώ, παρακαλώ, σε παρακαλώ, συγνώμη, συγνώμη που σε διακόπτω.  Ο γονέας έχει υποχρέωση να σταθεί στο πλευρό του παιδιού του, να του εξηγήσει πως δεν είναι καλή η συμπεριφορά του, οι λέξεις που χρησιμοποιεί, οι πράξεις που κάνει. Όμως, αν θέλει να ακούσει από το στόμα του παιδιού καλές, ευγενικές λέξεις, αν θέλει να συμπεριφέρεται σωστά, θα πρέπει πρώτα το παιδί να  ακούει από το στόμα του γονιού του τις πιο πάνω λέξεις συχνά. Επίσης, όσον αφορά την συμπεριφορά επειδή το παιδί έχει πρότυπο του κάποιον μεγάλο θα πρέπει να δει τον γονιό του να συμπεριφέρεται άψογα. Δεν πρέπει να απαιτά ενώ ο ίδιος δεν συμπεριφέρεται ορθά, δεν είναι ευγενικός  και δεν βγαίνουν από το στόμα του ωραίες λέξεις και φράσεις.


Θα πρέπει να μιλά μαζί τους, για τους φίλους, τους συμμαθητές, τους δασκάλους, για τα μαθήματα, τις αγωνίες, το άγχος, την στεναχώρια και την χαρά τους.  Με τα παιδιά οι γονείς θα πρέπει να γίνονται πρώτα φίλοι και μετά γονείς. Κατ΄ αυτόν τον τρόπο, θα έρχονται πιο κοντά στα παιδιά τους και θα τα κατανοούν περισσότερο.

Τέλος, το παιδί μεγαλώνοντας θα πρέπει να διδαχθεί πως θα πρέπει να αναλαμβάνει τις δικές του ευθύνες, πως θα πρέπει να γίνει υπεύθυνο και πως έχει μεγάλες δυνατότητες για να έχει επιτυχία και υλοποίηση των στόχων του. Κι΄ αν δεν τα καταφέρει, αντί να απογοητευτεί, να αγωνιστεί πιο πολύ, πολύ περισσότερο.

Nayia Kouls

Nayia Kouls

Αχτίδα Φωτός

Κάνετε κλικ εδώ για να γίνουμε φίλοι στο facebook group group μου και να βλέπετε πρώτοι τις καινούριες αναρτήσεις