Γιατί λέμε ψέματα την Πρωταπριλιά;

 

Το έθιμο του Πρωταπριλιάτικου ψέματος είναι μια παράδοση η οποία ξεκίνησε στην Ευρώπη και έχει δύο εκδοχές.

Σύφωνα με την πρώτη εκδοχή, ξεκίνησε από τους Kέλτες που  ήταν λαός της βορειοδυτικής Ευρώπης και ασχολείτο με το ψάρεμα το οποίο ξεκινούσε την 1η Απριλίου. Αυτή την εποχή τα ψάρια πιάνονταν δύσκολα. Έτσι, άρχισαν να λένε πως έπιασαν ο ένας πιο πολλά ψάρια από τον άλλο. Οπόταν, ακολουθούσε το ένα ψέμα το άλλο. Και το ψέμα άρχισε να γίνεται συνήθεια και η συνήθεια έθιμο.

Όσο αφορά, την δεύτερη εκδοχή, θεωρείται πως άρχισε στην Γαλλία τον 16ο αιώνα. Μέχρι το 1564 η πρωτοχρονιά στην Γαλλία ήταν η 1η Απριλίου. Αυτή την χρονιά που έτυχε να βασιλεύει  ο Κάρολος ο 9ος, αυτό άλλαξε και την Πρωτοχρονιά την γιόρταζαν 1η Ιαννουαρίου. Πολλοί ήταν αυτοί που δεν δέχτηκαν την αλλαγή. Έτσι, αυτοί που γιόρταζαν την 1η του Ιαννουαρίου έστελλαν δώρα την 1η του Απρίλη σε όσους γιόρταζαν την 1η Απριλίου την Πρωτοχρονιά, για να τους κοροϊδέψουν.

Σε κάποιες περιοχές της Ελλάδας πιστεύουν κατά την παράδοση πως όποιος καταφέρει να ξεγελάσει τους υπόλοιπους, όλη η υπόλοιπη του χρονιά θα είναι τυχερή.

Βέβαια, παρόλα ταύτα θα πρέπει να θυμώμαστε πως το ψέμα δεν είναι καλό. Πολλές φορές οι άνθρωποι λένε ψέματα για να αποφύγουν κάποιο πρόβλημα, να βγουν από μια κατάσταση ή για να μην βρεθούν σε δύσκολη θέση. Όμως, το ψέμα μπορεί να γίνει συνήθεια. Μια συνήθεια από την οποία δεν θα μπορεί να βγει εύκολα ο άνθρωπος. Έτσι, μπορεί να προκαλέσει σοβαρές συνέπειες όπως να γίνει μυθομανής ή ψυχαναγκαστικός ψεύτης. Επίσης, θα πρέπει να γνωρίζει πως με τα ψέματα δεν μπορεί να λύσει τα προβλήματα του γιατί αυτά εξακολουθούν να υπάρχουν και στην τελική, θα αρχίσουν να αυξάνονται. 

Κι όχι μόνο!!!  Όταν ανακαλύψουν οι συνάνθρωποι του, πως λέει ψέματα τότε, δεν θα τον εμπιστεύονται.

 Πολλοί λένε ψέματα για να κερδίσουν την συμπάθεια των συνανθρώπων τους, να νοιώσουν πως είναι ανώτεροι και καλύτεροι από τους άλλους. Άλλοι για να σώσουν καταστάσεις. Το οποιοδήποτε ψέμα όμως, δεν είναι καλό. Υπάρχουν και αυτοί που ξεκινούν με ένα ψέμα και καταλήγουν να πιστεύουν το ίδιο τους το ψέμα.

Εν κατακλείδει θα πρέπει σιγά σιγά να λένε την αλήθεια γιατί η αλήθεια δίνει στον άνθρωπο την ελευθερία να αντιμετωπίζει το οποιοδήποτε του πρόβλημα, κάνει τον συνάνθρωπο του να τον εμπιστεύεται και ο ίδιος αρχίζει να νοιώθει καλά με τον ίδιο του τον εαυτό.

Nayia Kouls

Nayia Kouls

Αχτίδα Φωτός

Μύθοι για την προέλευση του καφέ

Ο καφές μεγάλωνε ως θάμνος στην Αιθιοπία  και χρησιμοποιείτο αυτούσιος από τους τοπικούς πληθυσμούς, που είτε τον μασούσαν είτε τον άλεθαν σε μικρούς σβόλους. Το όνομα του καφέ προέρχεται από την αραβική λέξη قهوة (qahwa) που είναι παραφθορά τμήματος της αρχικής αραβικής ονομασίας του καφέ, qahwat al-būnn, δηλαδή «κρασί του κόκκου», που αναφέρεται στο γεγονός ότι ο καφές χρησιμοποιείται σαν υποκατάστατο του κρασιού, καθώς το Κοράνι απαγορεύει το αλκοόλ. Όταν ο καφές πρωτοήρθε στην Ευρώπη ήταν γνωστός ως «αραβικό κρασί».

Οι μύθοι γύρω απο το τρόπο με τον οποίο ανακαλύφτηκε ο καφές  ποικίλει. Οι σημαντικότεροι είναι αυτός που αποδίδει την ανακάλυψη των ιδιοτήτων του καφέ σε έναν Αιθίοπα γιδοβοσκό, τον Καλντί, που παρατήρησε ότι τα ζώα του γίνονταν πιο δραστήρια όταν έτρωγαν τους καρπούς του φυτού του καφέ. Ένας άλλος λέει ότι ο καφές δόθηκε στον Μωάμεθ από τον Αρχάγγελο Γαβριήλ προκειμένου να του χαρίσει δύναμη και αντοχή.

Το 15ο αιώνα ο καφές βρέθηκε στην Αραβία, όπου άρχισαν να μετατρέπουν τους κόκκους σε ρόφημα. Μέχρι τον 16ο αιώνα οι ιδιότητες του καφέ είχαν εξαπλωθεί με κατάστημα παρόμοια με τις σημερινές καφετέριες να κτίζονται δημιουργώντας χώρους για συζητήσεις και χαλάρωση. 

Σύνταξη κειμένου: Σοφία Κ.
Άχρηστη Πληροφορία Ημέρας 
Αχτίδα Φωτός

Πως δημιουργήθηκε η Κορεάτικη γραφή

Η κορεάτικη γραφή δημιουργήθηκε τον 15ο αιώνα χάρη στο βασσιλιά Σέτζόγκ (세종). Κατά την διάρκεια της δυναστίας του, 1418 με 1450, διέταξε την δημιουργία της Κορεάτικής γραφής, η οποία θα ήταν πιο απλή απο την είδη υπάρχουσα, αφού ήθελε να έχουν πρόσβαση στη μόρφωση όλοι ανεξερέτως. Μέχρι τότε η γραφή τους αποτελείτω απο κινέζικους χαρακτήρες, τα Χάτζα, και ήταν υπερβολικά δύσκολα και χρονοβόρα, όποτε μόνο οι πλούσιοι είχαν το χρόνο και τη δυνατότητα να τα μάθουν. Έτσι δημιούργησε τα Χάνγκουλ (한굴), τα οποία αποτελούνται απο 28 γράμματα, 14 σύμφωνα και 14 φωνίεντα.

Σύνταξη κειμένου: Σοφία Κ.
Άχρηστη Πληροφορία Ημέρας 
Αχτίδα Φωτός

Το πρώτο αυτοκινητιστικό τροχαίο στην Ελλάδα είχε προκληθεί απο πρίγκιπα

Το πρώτο τροχαίο που είχε συμβεί στην Ελλάδα υπήρξε και θανατηφόρο. Συνέβει την Κυριακή 4 Μαρτίου 1907, στις 11:30 το πρωί περίπου, στη Λεωφόρο Συγγρού.

Σύμφωνα με την αστυνομία, ο υπουργός και βουλευτής Φθιώτιδος Νικόλαος Σιμόπουλος, ακολουθούσε σε απόσταση περίπου 30 μέτρων το αυτοκίνητο του πρίγκηπα Ανδρέα (παππού του σημερινού Καρόλου της Αγγλίας) με κοινό προορισμό το Παλαιό Φάληρο, όπου η επίσημη ανακοίνωση αναφέρει, ότι ο υπουργός,  προσπερνώντας το αυτοκίνητο του πρίγκηπα, παρέσυρε τη μόλις 25χρονη Ευφροσύνη Βαμβακά, μητέρα ανήλικων παιδιών περνώντας από πάνω της με το αυτοκίνητό του. Παρόλο που ο πρίγκιπας προσπάθησε να την αποφύγει ελαττώνωντας ταχύτητα, δεν τα κατάφερε.

Στις εφημερίδες της εποχής αναφέρετε ότι μάλλον το δυστύχημα προκλήθηκε απο τον πρίγκηπα και η αστυνομία προσπάθησε να το καλύψει, αναλαμβάνοντας έτσι την ευθύνη για το τροχαίο o Σιμόπουλος.

Την επόμενη μέρα ο διοικητής της αστυνομίας κάλεσε και τους επτά οδηγούς αυτοκινήτων που κυκλοφορούσαν τότε στην Αθήνα για να τους υπόδειξει με αυστηρότητα το πόσο προσεκτικοί θα έπρεπε να είναι κατά την οδήγηση. 

Πανικός είχε δημιουργηθεί, αφου ανέφεραν πως:

 «Επτά αυτοκίνητα κυκλοφορούν και θρηνούμε θύματα...Φανταστείτε τι θα γίνει αν γίνουν εβδομήντα!....»

Σύνταξη κειμένου: Σοφία Κ.
Άχρηστη Πληροφορία Ημέρας 
Αχτίδα Φωτός

Ψεύτικο νύχι και Ελίτ

Οι αιγύπτιες γυναίκες φορούσαν τεχνητά νύχια φτιαγμένα από χαλκό, κόκκαλο και χρυσό. Ο σκοπός της εμφάνισης τους, ήταν να αναδεικνύουν την ομορφιά και την ακριβή εμφάνιση, υποδηλώνοντας το πλούτο μιας γυναίκας.

Υπάρχουν καταγραφές ότι τον 19ο αιώνα στην Ελλάδα οι γυναίκες τοποθετούσαν κελύφη φιστικιών στα νύχια τους.

Οι γυναίκες στην Ανατολή μεγάλωναν τα νύχια τους σε υπερβολικά μεγάλα μήκη, καθώς το μήκος ήταν σημάδι κοινωνικής θέσης, αφου έδειχναν ότι ο άνθρωπος που τα έχει δεν χρειάζεται να δουλέψει.

Γύρω στο 1940, μοντέλα και ηθοποιοί πόζαραν με μακριά ψεύτικα νύχια σε πορτοκαλοκόκκινο χρώμα και τσιγάρο στο χέρι.

Γενικά το μακρύ νύχι συνεχίζει να είναι στη μόδα μέχρι και σήμερα. 

Σύνταξη κειμένου: Σοφία Κ.

Άχρηστη Πληροφορία Ημέρας 

Αχτίδα Φωτός