Είστε έτοιμοι για εμφύτευση μικροτσίπ στον εγκέφαλο σας;

Είστε έτοιμοι;

Είστε έτοιμοι να βάλετε ένα μικροτσίπ εμφυτευμένο στον εγκέφαλό σας; Αυτό μπορεί να μην σας ακούγεται πολύ ελκυστικό αυτήν την στιγμή, αλλά αυτό ακριβώς έχουν προγραμματίσει οι μεγάλες φαρμακευτικές εταιρείες και οι μεγάλες εταιρείες τεχνολογίας για το μέλλον μας.

 Αντλούν εκατομμύρια δολάρια στην έρευνα τεχνολογιών «αιχμής» που θα επιτρέψουν στα εμφυτεύσιμα μικροτσίπ να "ενισχύσουν" σε μεγάλο βαθμό την υγεία μας και τη ζωή μας.

 Φυσικά κανείς δεν πρόκειται να σας αναγκάσει να έχετε ένα μικροτσίπ εμφυτευμένο στον εγκέφαλό σας όταν θα τα πρωτοπαρουσιάσουν.

 Αρχικά, τα εμφυτεύματα εγκεφάλου θα διατεθούν στην αγορά ως "επαναστατικές καινοτομίες" που μπορεί να θεραπεύσουν χρόνιες παθήσεις και να επιτρέψουν στα άτομα με αναπηρία να ζήσουν μια φυσιολογική ζωή. Όταν τα "οφέλη" της τεχνολογίας αυτής θα αποδεικνύονται στο ευρύ κοινό, σύντομα οι περισσότεροι άνθρωποι θα θέλουν να γίνουν "σούπερ-άνθρωποι".

 Απλά φανταστείτε τη διαφημιστική εκστρατεία που θα περιβάλλουν αυτά τα εμφυτεύματα, όταν οι άνθρωποι ανακαλύπτουν ότι μπορούν να απαλλαγούν από επιπλέον βάρος σε θέμα ημερών ή μπορούν να κατεβάσουν μια ολόκληρη σειρά μαθημάτων στη μνήμη τους σε μόλις σε λίγες ώρες.

 Οι δυνατότητες για αυτό το είδος της τεχνολογίας είναι απεριόριστες, και θα είναι μόνο θέμα χρόνου προτού η εμφύτευση μικροτσίπ στον εγκέφαλο θα θεωρείται συνηθισμένο φαινόμενο.

 Αυτό που κάποτε ήταν επιστημονική φαντασία γίνεται γρήγορα πραγματικότητα, και αυτό πρόκειται να αλλάξει τον κόσμο για πάντα.

 Αλλά δεν υπάρχουν πιθανόν κάποια σοβαρά μειονεκτήματα του να έχει κάποιος ένα εμφυτευμένο μικροτσίπ στον εγκέφαλο του;

  Φυσικά υπάρχουν.

  Δυστυχώς, αυτή η τεχνολογία δεν είναι τόσο μακριά όσο νομίζετε, και οι περισσότεροι άνθρωποι δεν μιλούν καν για τις αρνητικές συνέπειες που μπορεί να έχει.

  Σύμφωνα με ένα πρόσφατο άρθρο των Financial Times, η φαρμακευτική εταιρεία του μέλλοντος θα περιλαμβάνει επιχειρήσεις βιοηλεκτρονικής που θα "θεραπεύουν ασθένειες μέσω ηλεκτρικών σημάτων στον εγκέφαλο και αλλού."

  Ασθένειες όπως ο διαβήτης και η επιληψία και καταστάσεις όπως η παχυσαρκία και η κατάθλιψη θα αντιμετωπίζονται μέσω ηλεκτρονικών εμφυτευμάτων εντός του εγκεφάλου αντί χαπιών ή ενέσεων."

  Αυτά τα εμφυτεύματα θα στέλνουν ηλεκτρικά σήματα σε κύτταρα και στα όργανα που είναι σε "δυσλειτουργία". Οι άνθρωποι θα "θεραπεύονται" χωρίς να χρειαστεί να πάρουν χάπια ή να εγχειριστούν.

 Ακούγεται πολύ καλό για να είναι αληθινό, έτσι δεν είναι;

  Λοιπόν, οι Financial Times αναφέρει ότι η γιγαντιαία βρετανική φαρμακευτική  GlaxoSmithKline εργάζεται πολύ σκληρά για να αναπτύξει τέτοιου είδους τεχνολογίες. Ο Moncef Slaoui, ο επικεφαλής της έρευνας και της ανάπτυξης στην GlaxoSmithKline, λέει ότι η «πρόκληση είναι να ενοποιήσει την εργασία – των εγκεφαλικών διεπαφών, της επιστήμης των υλικών, της νανοτεχνολογίας, και της μικρο-παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας ώστε να παρέχεται θεραπευτικό όφελος"

  Εάν ένα εμφύτευμα στον εγκέφαλο θα μπορούσε να θεραπεύσει μια ασθένεια που σας έχει κάνει να υποφέρετε σε όλη την ζωή σας, θα το παίρνατε;

  Πολλοί άνθρωποι θα βρεθούν αντιμέτωποι με τοιούτου είδους αποφάσεις κατά τα επόμενα έτη.

  Και αυτού του είδους η τεχνολογία εξελίσσεται πολύ γρήγορα.

 Στην πραγματικότητα, ερευνητές έχουν ήδη επιτύχει τη θεραπεία ορισμένων ασθενειών με εμφύτευση μικροτσίπ στον εγκέφαλο των αρουραίων. Το παρακάτω είναι από ένα πρόσφατο άρθρο Mashable.

 Ασθενείς με νόσο του Πάρκινσον και εγκεφαλικά επεισόδια μπορεί να επωφεληθούν από ένα αμφιλεγόμενο πείραμα όπου εμφυτεύονται μικροτσίπ σε πειραματόζωα. 

  Οι επιστήμονες λένε ότι στις δοκιμές παράγονται ουσιαστικά αποτελέσματα στον τομέα της έρευνας εγκεφαλικής βλάβης.

  Οι αρουραίοι έδειξαν κινητική λειτουργία σε πρωτύτερα καταστραμμένη φαιά ουσία μετά την εμφύτευση ενός νευρωνικού μικροτσίπ εντός του κρανίου του αρουραίου και ηλεκτροδίων που μεταφέρθηκαν στον εγκέφαλο του αρουραίου.

 Χωρίς το μικροτσίπ, τα ποντίκια με βλάβη των ιστών του εγκεφάλου δεν είχαν κινητική λειτουργία. Δεδομένου ότι τα εγκεφαλικά επεισόδια και η νόσος του Πάρκινσον μπορεί να προκαλέσουν μόνιμη νευρολογική βλάβη στον εγκεφαλικό ιστό, έτσι αυτή η επιστημονική έρευνα φέρνει ελπίδα.

  Επιπλέον, η κυβέρνηση των ΗΠΑ έχει ασχοληθεί με εμφυτεύσιμα μικροτσίπ που θα παρακολουθούν την υγεία των στρατιωτών και θα ενισχύσουν τις ικανότητές τους στον τομέα αυτό.

 Έτσι, αυτή η τεχνολογία σίγουρα έρχεται.

 Αλλά πρέπει να είναι πολύ περίπλοκο για να μπορεί να εμφυτευτεί ένα μικροτσίπ στο μυαλό σας, έτσι δεν είναι;

 Στην πραγματικότητα, είναι αρκετά απλό.

 Σύμφωνα με άρθρο της Wall Street Journal, η τυπική διαδικασία είναι πολύ γρήγορη και συχνά απαιτεί μόλις μια ολονύκτια παραμονή στο νοσοκομείο.

 Νευρωνικά εμφυτεύματα, που ονομάζονται επίσης εμφυτεύματα εγκεφάλου, είναι ιατρικές συσκευές σχεδιασμένες για να τοποθετούνται κάτω από το κρανίο, επί της επιφανείας του εγκεφάλου.

 Συχνά τόσο μικρά όσο μια ασπιρίνη· τα εμφυτεύματα χρησιμοποιούν λεπτά μεταλλικά ηλεκτρόδια για να "ακούνε" τη δραστηριότητα του εγκεφάλου και, σε ορισμένες περιπτώσεις, για την τόνωση της δραστηριότητας στον εγκέφαλο.

 Προσαρμοσμένο στη δραστηριότητα των νευρώνων, ένα νευρικό εμφύτευμα μπορεί ουσιαστικά να"ακούει" τη δραστηριότητα του εγκεφάλου σας και στη συνέχεια να "μιλάει" άμεσα στον εγκέφαλό σας.

  Αν αυτή η προοπτική σας φέρνει ζαλάδα, μπορεί να εκπλαγείτε αν μάθετε ότι η εγκατάσταση ενός νευρικού μοσχεύματος είναι σχετικά απλή και γρήγορη.

 Υπό αναισθησία, γίνεται μία τομή στο τριχωτό της κεφαλής, μία οπή διανοίγεται στο κρανίο, και η συσκευή τοποθετείται στην επιφάνεια του εγκεφάλου.

 Διαγνωστική επικοινωνία με τη συσκευή μπορεί να λάβει χώρα ασύρματα. Οι ασθενείς συνήθως χρειάζονται μόνο μια ολονύκτια παραμονή στο νοσοκομείο.

 Αλλά είναι πραγματικά ασφαλές να έχετε μια συσκευή εμφυτευμένη στο κεφάλι σας που μπορεί να «μιλήσει» κατευθείαν στο μυαλό σας;

 Πολλές μεγάλες εταιρείες στηρίζονται στο γεγονός ότι ο κόσμος είναι πάντα πεινασμένος για μια νέα τεχνολογία ώστε οι περισσότεροι άνθρωποι δεν θα ενοχλούνται από τέτοια κωλύματα.

 Για παράδειγμα, η Intel εργάζεται πάνω σε αισθητήρες που θα εμφυτεύονται στον εγκέφαλο και θα είναι σε θέση να ελέγχουν άμεσα τους υπολογιστές και τα κινητά τηλέφωνα.

 Το παρακάτω είναι ένα απόσπασμα από ένα άρθρο του Computer World στο Ηνωμένο Βασίλειο.

 Εντός του τρέχοντος έτους, δεν θα χρειάζεται το πληκτρολόγιο και το ποντίκι για τον έλεγχο του υπολογιστή σας, λένε οι ερευνητές της Intel. 

 Αντ'  αυτού, οι χρήστες θα ανοίγουν έγγραφα και θα σερφάρουν στο διαδίκτυο χρησιμοποιώντας ούτε λίγο ούτε πολύ, τα κύματα του εγκεφάλου τους.

 Οι επιστήμονες στο ερευνητικό εργαστήριο της Intel στο Πίτσμπουργκ εργάζονται για να βρουν τρόπους για να διαβάσουν και να αξιοποιήσουν τα ανθρώπινα εγκεφαλικά κύματα, ώστε να μπορούν να χρησιμοποιηθούν για να λειτουργούν υπολογιστές, τηλεοράσεις και κινητά τηλέφωνα. Τα κύματα του εγκεφάλου θα μπορούσαν να αξιοποιηθούν με τους ανεπτυγμένες αισθητήρες της Intel που θα εμφυτεύονται στον εγκέφαλο των ανθρώπων.

 Οι επιστήμονες λένε ότι το σχέδιο δεν είναι μια σκηνή από ταινία επιστημονικής φαντασίας, ο Big Brother δεν θα εμφυτεύει τσιπ στον εγκέφαλό σας, ενάντια στη θέλησή σας.

 Οι ερευνητές προσδοκούν ότι οι καταναλωτές θα θέλουν την ελευθερία που θα κερδίσουν από τη χρήση του εμφυτεύματος.

 Για άλλη μια φορά, αυτό δεν είναι κάτι που θα σας αναγκάσουν να κάνετε ενάντια στη θέλησή σας.

 Αυτές οι μεγάλες εταιρείες στηρίζονται στο γεγονός ότι πολλοί άνθρωποι θα θέλουν οικειοθελώς να πάρουν αυτά τα εμφυτεύματα του εγκεφάλου.

 Ακόμα και τώρα, μερικοί κατασκευαστές βιντεοπαιχνιδιών αναπτύσσουν ακουστικά που επιτρέπουν στους χρήστες να παίζουν παιχνίδια με τα κύματα του εγκεφάλου τους και όχι μ’ ένα joystick ή χειριστήριο.

 Άλλες εταιρείες θέλουν να κάνουν δυνατή την άμεση σύνδεση του μυαλού σας με το Internet.

Η IBM προσπαθεί με κάθε μέσο να αναπτύξει αυτό το είδος τεχνολογίας. Το παρακάτω είναι από ένα πρόσφατο δελτίο τύπου της IBM.

 Οι επιστήμονες της IBM είναι μεταξύ εκείνων που ερευνούν το πώς να συνδέσουν το μυαλό σας με τις συσκευές σας, όπως έναν υπολογιστή ή ένα smartphone. 

 Με το που σκέφεστε να καλέσετε κάποιον, αυτό πραγματοποιείται άμεσα. Ή μπορείτε να ελέγχετε τον κέρσορα στην οθόνη ενός υπολογιστή μόνο με τη σκέψη σας, για το πού θέλετε να τον μετακινήσετε.

  Οι επιστήμονες στον τομέα της βιοπληροφορικής έχουν σχεδιάσει ακουστικά με προηγμένους αισθητήρες για να διαβάζουν την ηλεκτρική δραστηριότητα του εγκεφάλου, ώστε να μπορεί να αναγνωρίσει τις εκφράσεις του προσώπου, τον ενθουσιασμό, τα επίπεδα συγκέντρωσης και τις σκέψεις ενός ατόμου, χωρίς να χρειάζεται να γίνονται πράξεις σωματικά.

 Τα πιθανά "οφέλη" αυτής της τεχνολογίας είναι σχεδόν πέρα από κάθε φαντασία.

 Ένα άρθρο στην ιστοσελίδα του καναλιού Επιστήμης το θέτει ως εξής:

 Αν θα μπορούσατε να αντλήσετε δεδομένα απευθείας στην φαιά ουσία σας, ας πούμε, με 50 mbps - την μέγιστη ταχύτητα που προσφέρεται από έναν σημαντικό φορέα παροχής υπηρεσιών Διαδικτύου στις ΗΠΑ - θα μπορούσατε να διαβάσετε ένα 500-σελίδων βιβλίο σε λιγότερο από δύο δέκατα του δευτερολέπτου.

 Πώς θα ήταν ο κόσμος αν μπορούσατε να κατεβάσετε γνώση διάρκειας μιας ολόκληρης ζωής κατευθείαν στον εγκέφαλό σας σε λίγες εβδομάδες;

Οι δυνατότητες είναι ατελείωτες.

Αλλά και οι πιθανότητες για κατάχρηση.

Εμφυτεύσιμα μικροτσίπ που μπορoύν να «μιλάνε» κατευθείαν στον εγκέφαλο θα δώσουν την τελική μορφή του ελέγχου σε μια τυραννική κυβέρνηση.

Εφ' όσον θα μπορούν να εμφυτεύουν σκέψεις και συναισθήματά απευθείας στον εγκέφαλο των πολιτών, θα μπορούν κάλλιστα να επιτύχουν τον πλήρη έλεγχο και δεν θα χρειάζεται να ανησυχούν ότι θα γυρίσει εναντίον τους.

 Στην πραγματικότητα, μπορούν να προγραμματίσουν ενδεχομένως αυτά τα τσιπ να κάνουν τους πολίτες να αισθάνονται καλά όλη την ώρα. Αυτό θα κάνει τους πολίτες, απίστευτα εξαρτημένους από αυτά τα τσιπ και ποτέ δεν θα θέλουν να τα εγκαταλείψουν.

 Αυτό το είδος τεχνολογίας έχει τη δυνατότητα να είναι μία από τις μεγαλύτερες απειλές για την ελευθερία στην ιστορία της ανθρωπότητας.

Στην αρχή αυτά τα εμφυτεύσιμα μικροτσίπ θα πωλούνται σε μας ως ένα από τα μεγαλύτερα "επιτεύγματα", αλλά στο τέλος θα μπορούσαν να καταλήξουν ως η χειρότερη υποδούλωσή μας.

via

Nayia Kouls

Αχτίδα Φωτός

Πως επιδρά η μουσική στην μνήμη και στον εγκέφαλο

 Μία από τις πρώτες έρευνες που μελετούν και επιβεβαιώνουν ότι τα άτομα με μουσική εκπαίδευση παρουσιάζουν καλύτερη ακουστική μνήμη με χρήση λεκτικών ερεθισμάτων είναι αυτή του Chan και συνεργατών το 1998. Τον πληθυσμό της συγκεκριμένης έρευνας αποτελούσαν ενήλικες μουσικοί, οι οποίοι είχαν τουλάχιστον 6 χρόνια μουσικής εκπαίδευσης και άτομα που δεν είχαν λάβει κανενός είδους μουσική εκπαίδευση.

Οι συμμετέχοντες κλήθηκαν να ανακαλέσουν όσες περισσότερες λέξεις μπορούσαν κάθε φορά από μια λίστα 16 λέξεων. Τα αποτελέσματα έδειξαν ότι οι μουσικοί σημείωσαν στατιστικά σημαντικές διαφορές στην ανάκληση λέξεων σε σχέση με την ομάδα ελέγχου. Ουσιαστικά, δηλαδή, κατάφεραν να απομνημονεύσουν και να ανακαλέσουν περισσότερες λέξεις σε σύγκριση με τα άτομα που δεν είχαν λάβει μουσική εκπαίδευση.

Σημαντική, επίσης, κρίνεται η έρευνα της Jakobsοn και συνεργατών (2003) σε ενήλικες που είχαν λάβει μουσική εκπαίδευση σε σχέση με την ομάδα ελέγχου. Η συγκεκριμένη έρευνα είχε ως στόχο να εντοπίσει διαφορές στη λεκτική εργαζόμενη μνήμη μεταξύ των δύο ερευνητικών ομάδων. Οι ερευνητές βρήκαν θετική συνάφεια μεταξύ των χρόνων μουσικής εκπαίδευσης και της επίδοσης σε αυτή τη δοκιμασία και αποδίδουν αυτή τη διαφορά μεταξύ των δύο ομάδων στο ότι η μουσική εκπαίδευση πιθανόν ενισχύει τις δεξιότητες ακουστικής επεξεργασίας, επιτρέποντας την ακριβή διάκριση μεταξύ των συνεχώς εναλλασσόμενων και διαφορετικών ακουστικών ερεθισμάτων.

Σε επίπεδο μελέτης της εγκεφαλικής δραστηριότητας έχουν εντοπιστεί δομικές εγκεφαλικές διαφορές μεταξύ μουσικών και μη και πιο συγκεκριμένα οι διαφορές αφορούν στον κροταφικό λοβό και συγκεκριμένα στο κατώτερο τμήμα της μετωπιαίας έλικας, εγκεφαλική περιοχή σχετιζόμενη με τη λεκτική μνήμη και την ακοή, (Keenan et.al.,2001, Lueders et al , 2004, Schlaug et al , 1995a; Zatorre et al, 1998). Επίσης, άλλες έρευνες εντοπίζουν διαφορές στο οπίσθιο μέρος της προκεντρικής αύλακας (Αmunts et al , 1997 ), το μεσολόβιο (Schmithorst & Wilke, 2002), την πρόσθια πλάγια πλευρά της κροταφικής έλικας του Heschl, (Schneider et al., 2002) την κάτω πλάγια κροταφική αύλακα, τoν κάτω πλάγιο κροταφικό λοβό (Gaser & Schlaug, 2003a, Lueders et al., 2004) και μέρη της παρεγκεφαλίδας, (Hutchinson et al., 2003).

Σε επίπεδο συμπεριφοράς εντοπίζονται σημαντικές διαφορές στην ενδοημισφαιρική επικοινωνία, την επεξεργασία ακουστικών πληροφοριών, στις ανώτερες γνωστικές λειτουργίες και κυρίως στον έλεγχο της προσοχής, σε εγκεφαλικές περιοχές όπου εδράζονται οι γλωσσικές λειτουργίες και τέλος σε εγκεφαλικές περιοχές που ελέγχουν την δεξιότητα της κίνησης. Οι συγκεκριμένες εγκεφαλικές περιοχές συνδέονται με δεξιότητες που σχετίζονται με τη χρήση ενός μουσικού οργάνου και την εκτέλεση και αντίληψη της μουσικής.

Συμπερασματικά, γίνεται εύκολα αντιληπτό το γεγονός ότι ο όρος μνήμη περιγράφει ένα νοητικό σύστημα που αποθηκεύει, οργανώνει, τροποποιεί και κωδικοποιεί πληροφορίες που προσλαμβάνονται μέσω των αισθήσεων. Η έρευνα έχει αποδείξει ότι η μνημονική λειτουργία επηρεάζεται από ποικίλους και διαφορετικούς παράγοντες. Ένας από αυτούς είναι και η μουσική, η οποία έχει βρεθεί να ενεργοποιεί αρκετές εγκεφαλικές περιοχές με κυριότερες αυτές που ευθύνονται για την επεξεργασία ακουστικών ερεθισμάτων.

Ταυτόχρονα, γίνεται κατανοητό το γεγονός ότι η μουσική ασκεί τεράστια δύναμη και επηρεάζει το συναισθηματικό κόσμο του ανθρώπου καθώς και τη συμπεριφορά του. Ερευνητικά δεδομένα αποδεικνύουν ότι η μουσική περιορίζει το άγχος και την κατάθλιψη, συμβάλλει στη χαλάρωση του ανθρώπου και ενισχύει την αποθήκευση και την ανάκληση των πληροφοριών, δηλαδή ασκεί θετική επιρροή στη μνήμη.

Και αυτό μπορεί να συμβεί διότι σύμφωνα με τον Chan et al (1998) η εκμάθηση ενός μουσικού οργάνου συντελεί στην ανάπτυξη της ακουστικής λεκτικής μνήμης. Η έρευνα του σε ενήλικες μουσικούς έδειξε ότι η συγκεκριμένη ομάδα παρουσίαζε πιο ανεπτυγμένη την αριστερή κροταφική περιοχή , περιοχή που σχετίζεται με την επεξεργασία των ακουστικών πληροφοριών .Αυτή η ομάδα μπορούσε να θυμάται 17% περισσότερες λεκτικές πληροφορίες σε σχέση με την ομάδα χωρίς μουσική εκπαίδευση.

Τα ευρήματα αυτά επιβεβαίωσε ο Ηο et al (2003) σε 90 αγόρια ηλικίας 9-15 ετών. Η πειραματική ομάδα σημείωσε καλύτερη ακουστική μνήμη σε σχέση με την ομάδα ελέγχου και μάλιστα όσο μεγαλύτερης διάρκειας είναι η μουσική εκπαίδευση τόσο καλύτερα τα ποσοστά της ακουστικής μνήμης. (Αν.Καραπέτσας, Ρ.Λασκαράκη, Ν.Ζυγούρης, 2011).

Έρευνα που διεξήχθη από το Εργαστήριο Νευροψυχολογίας

Σε μία προσπάθεια μας να μελετήσουμε την επίδραση της μουσικής και σε ποιο βαθμό η μουσική εκπαίδευση επηρεάζει τις γνωστικές λειτουργίες διεξαγάγαμε την ακόλουθη έρευνα. Αναλυτικότερα, το δείγμα μας αποτελείται από 36 παιδιά ηλικίας 9 έως και 12 ετών (4 παιδιά 9 ετών, 12 παιδιά 10 ετών, 12 παιδιά 11 ετών και 8 παιδιά 12 ετών) εκ των οποίων τα 18 (9 αγόρια και 9 κορίτσια) έχουν μουσική εκπαίδευση (μ.ο. 2,4 χρόνια) ενώ τα υπόλοιπα 18 παιδιά (9 αγόρια – 9 κορίτσια) δεν μαθαίνουν κάποιο μουσικό όργανο και η μόνη τους ενασχόληση με τη μουσική είναι αυτή της μίας εκπαιδευτικής ώρας του σχολικού προγράμματος εβδομαδιαίως.

Θέλοντας να εξετάσουμε την οπτικο-χωρική οργάνωση και αντίληψη, την οπτική μνήμη, καθώς και την βραχυπρόθεσμη αλλά και τη μνημονική λειτουργία μετά από εμβόλιμες δραστηριότητες –ακουστική εργαζόμενη μνήμη, χορηγήσαμε τις ακόλουθες δοκιμασίες: α) το Rey – Osterrieth Complex Test (Το πολύπλοκο σχεδιάγραμμα του Rey) και β) το Rey Auditory – Verbal Learning Test. Το κάθε παιδί αρχικά έλαβε την εντολή να αντιγράψει το σχέδιο το οποίο του είχε τοποθετηθεί οριζόντια στην αντίθετη πλευρά από το χέρι που χρησιμοποιούσε για τη γραφή. Μετά από τρία λεπτά αφού το παιδί είχε αντιγράψει το σχέδιο, το σχέδιο απομακρύνθηκε και το παιδί κλήθηκε να ζωγραφίσει το σχέδιο από μνήμης (Karapetsas, A., Vlachos, F., (1997)). Αφού ολοκληρώθηκε και αυτή η διαδικασία του ζητήθηκε να ανακαλέσει όσες περισσότερες λέξεις μπορούσε από τη λίστα των 15 λέξεων του Rey auditory – verbal learning test που του διαβάστηκε (Καραπέτσας, 2007).

 

ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ

Πίνακας σύγκρισης μέσων όρων για τα αγόρια με μουσική εκπαίδευση και μη

Πίνακας σύγκρισης μέσων όρων για τα κορίτσια με μουσική εκπαίδευση και μη

Πίνακας σύγκρισης μέσων όρων παιδιών με μουσική εκπαίδευση και μη

Τα κορίτσια εμφανίζουν στατιστικά υψηλή σημαντική διαφορά ως προς τα αγόρια στην εργαζόμενη μνήμη.

Εντυπωσιακά οι διαφορές είναι υψηλά στατιστικά σημαντικές στην εργαζόμενη μνήμη για τα παιδιά με μουσική εκπαίδευση

Γενική ακουστική μνήμη παιδιών με μουσική εκπαίδευση και μη

Όπως προείπαμε, ένα εξίσου σημαντικό πόρισμα ήταν το γεγονός ότι ο αριθμός των λέξεων που μπόρεσαν να ανακαλέσουν τα παιδιά αυτά ήταν ανάλογος με τα χρόνια μουσικής εκπαίδευσης και εκμάθησης οργάνου. Όσο μεγαλύτερο ήταν το διάστημα εκπαίδευσης του παιδιού τόσο μεγαλύτερος ήταν και ο αριθμός ανάκλησης λέξεων. Αυτή η μελέτη οδήγησε πολλούς ερευνητές στην υπόθεση ότι θα πρέπει να υπάρχει κάποιος βιολογικός σύνδεσμος μεταξύ της μνήμης και της μουσικής.

Σύμφωνα με τον Agnes Chan, η εξάσκηση μιας συγκεκριμένης εγκεφαλικής περιοχής μπορεί να επηρεάσει άλλες σχετιζόμενες περιοχές. Η ενεργοποίηση του αριστερού κροταφικού λοβού που προκαλείται από την ακρόαση μουσικής εξίσου ενεργοποιεί γειτονικές περιοχές που σχετίζονται με τη γνωστική λειτουργία της μνήμης και πιο συγκεκριμένα με την ενεργοποίηση του κροταφικού πεδίου, εγκεφαλική περιοχή που εμπλέκεται και είναι υπεύθυνη για την επεξεργασία και αποθήκευση των ακουστικών πληροφοριών.

Αυτή η περιοχή ελέγχει τη μνήμη που σχετίζεται με τη συγκράτηση των λεκτικών πληροφοριών (Lavelle, 2003). Όταν τα παιδιά άκουγαν τις λέξεις που τους διαβάζονταν κατά τη διάρκεια της δοκιμασίας, το κροταφικό πεδίο των παιδιών με μουσική εκπαίδευση μπορούσε να συγκρατήσει μεγαλύτερο αριθμό λέξεων σε σχέση με αυτό των άλλων παιδιών.

Διδάσκων Α. Καραπέτσας, απόσπασμα από Κλινική νευροψυχολογία του παιδιού

via

Nayia Kouls

Αχτίδα Φωτός

Πως διαβάζουμε το μυαλό των άλλων

Ενσυναίσθηση: μια λέξη που λίγοι γνωρίζουμε, μια ικανότητα που όλοι διαθέτουμε και μας επιτρέπει να δημιουργούμε διαπροσωπικές σχέσεις. Βασίζεται σε νευρώνες οι οποίοι αναπτύχθηκαν πριν από 40.000 χρόνια οδηγώντας στο Μπιγκ Μπανγκ της ευφυΐας.
Η Μαρία, 13 ετών, δεν μπορεί να εξηγήσει τι της συμβαίνει όταν βλέπει την ταινία Pretty Woman. Μπορεί όμως να καταλάβει πόσο ταπεινωμένη νιώθει η πρωταγωνίστρια. Η Τζούλια Ρόμπερτς, η οποία ενσαρκώνει τη γοητευτική πόρνη που αλλάζει ζωή όταν γνωρίζει τον «πρίγκιπά» της, πηγαίνει να ψωνίσει ρούχα σε μια πολυτελή μπουτίκ. Οι πωλήτριες την κοιτούν υποτιμητικά και αρνούνται να την εξυπηρετήσουν.
Γιατί το έφηβο κορίτσι ταυτίζεται με την πρωταγωνίστρια της ρομαντικής κωμωδίας; Η απάντηση βρίσκεται στους νευρώνες-καθρέφτες, μια ομάδα νευρικών κυττάρων που μας επιτρέπει να μπούμε στη θέση του άλλου και να αντιληφθούμε τα συναισθήματά του. Χάρη σε αυτό το σύστημα, έχουμε καταφέρει να αναπτύξουμε κοινωνική συμπεριφορά και να δομήσουμε τα θεμέλια του πολιτισμού μας. Έχει τόσο μεγάλη σημασία, που ο νευροψυχολόγος Βιλαγιανούρ Ραματσαντράν είπε ότι η ανακάλυψή του είναι για την ψυχολογία ό,τι ήταν η ανακάλυψη του DNA για τη βιολογία.
Η κοινωνική συμπεριφορά μας βασίζεται στην ικανότητά μας να φανταζόμαστε πώς μπορεί να νιώθει ή τι μπορεί να σκέφτεται ο άλλος. Ο άνθρωπος είναι κοινωνικός εκ φύσεως. Έχουμε ανάγκη να συνάπτουμε σχέσεις με άλλους, προκειμένου να αναπτύξουμε σωστά την προσωπικότητά μας.
Το μυστικό της επιτυχίας
Εδώ ακριβώς έγκειται η σημασία της εξέλιξης των νευρώνων-καθρεφτών. «Πιστεύω πως ο άνθρωπος, όταν λέει ότι δεν είναι ευτυχισμένος και δεν ξέρει το λόγο, είναι γιατί δεν έχει κοινωνικές επαφές», υποστηρίζει ο νευροβιολόγος Τζάκομο Ριτζολάτι από το Πανεπιστήμιο της Πάρμα. Η έρευνα που διεξήγαγε μαζί με τους Βιτόριο Γκαλέζε και Λεονάρντο Φογκάσι οδήγησε το 1996 στην ανακάλυψη του συγκεκριμένου νευρικού υποσυστήματος.
Δηλαδή η δυσλειτουργία των εν λόγω νευρώνων μπορεί να οδηγήσει στη δυστυχία και την κοινωνική περιθωριοποίηση; Τότε είναι λογικό να συμπεράνουμε και το αντίστροφο: ότι αυτός ο εγκεφαλικός μηχανισμός λειτουργεί πολύ καλά στους κοινωνικά επιτυχημένους ανθρώπους. Με άλλα λόγια, το κλειδί για να πετύχουμε στη ζωή μας είναι να καταλαβαίνουμε σε μεγάλο βαθμό τους άλλους. Και για να το καταφέρουμε, είναι απαραίτητο να έχουμε αναπτυγμένη την ικανότητα να αντιλαμβανόμαστε τις σκέψεις και τα κίνητρά τους.
Οι τυχεροί που έχουν μια επιτυχημένη κοινωνική ζωή έχουν τελειοποιήσει την ικανότητα να μπαίνουν στη θέση των άλλων ανθρώπων, επιβεβαιώνει ο Τιμ Σάντερς, στέλεχος του Yahoo και συγγραφέας του βιβλίου The likeability factor (Ο παράγοντας της γοητείας). Πιστεύει ότι «οι άνθρωποι που καταλαβαίνουν καλύτερα τους άλλους έχουν περισσότερες πιθανότητες να πετύχουν στη ζωή τους». Ο Σάντερς δεν αναφέρεται μόνο στην ενσυναίσθηση και τη φιλικότητα, αλλά και στο πώς μπορούμε να ανταποκριθούμε στις ανάγκες των άλλων. Και αυτή η ικανότητα εξαρτάται από τους νευρώνες-καθρέφτες.
Αντιδράσεις… μαϊμού
Στις έρευνές τους ο Ριτζολάτι, ο Γκαλέζε και ο Φογκάσι τοποθέτησαν ηλεκτρόδια στον εγκέφαλο ενός μακάκου, για να μελετήσουν τη λειτουργία των νευρώνων που σχετίζονται με τον έλεγχο των κινήσεών του. Έτσι ανακάλυψαν ότι το ίδιο σύστημα νευρικών κυττάρων «πυροδοτούνταν» όχι μόνο όταν ο πίθηκος εκτελούσε συγκεκριμένες κινήσεις, αλλά και την ώρα που παρατηρούσε πώς τις εκτελούσαν οι άλλοι.
Όταν ο μακάκος έπαιρνε ένα φιστίκι, ενεργοποιούνταν οι νευρώνες-καθρέφτες. Μια μέρα κάποιος από τους ερευνητές πήρε μια χούφτα φιστίκια, και τότε συνέβη κάτι αναπάντεχο. Παρ’ όλο που το πειραματόζωο δεν είχε κάνει καμία κίνηση για να τα πιάσει, ενεργοποιήθηκαν οι ίδιοι νευρώνες.
Εγκεφαλική «φωτογραφική μηχανή»
Οι τρεις ερευνητές υποψιάστηκαν ότι αυτός ο εγκεφαλικός μηχανισμός λειτουργούσε παρόμοια και στον άνθρωπο. Και πέτυχαν διάνα. Οι νευρώνες-καθρέφτες εντοπίζονται στην περιοχή F5 του προκινητικού εγκεφαλικού φλοιού, κοντά στην περιοχή του Μπροκά, η οποία συνδέεται με τις γλωσσικές δεξιότητες. Όπως συμβαίνει και στους μακάκους, το σύστημα των νευρώνων-καθρεφτών ενεργοποιείται όταν παρατηρούμε τις κινήσεις κάποιου άλλου ανθρώπου, όπως ακριβώς ενεργοποιείται και όταν τις εκτελούμε εμείς οι ίδιοι.
Η μελέτη μιας σπάνιας πάθησης, της ανοσογνωσίας (της αδυναμίας αναγνώρισης κάποιου προβλήματος υγείας που αντιμετωπίζουμε), ανέδειξε τη σημασία της ύπαρξης αυτών των νευρώνων στον άνθρωπο. Πολλοί ασθενείς που υπέστησαν αποπληξία στο δεξί ημισφαίριο του εγκεφάλου τους έπαθαν παράλυση στην αριστερή πλευρά του σώματός τους. Οι επιστήμονες παρατήρησαν ότι το 5% αυτών των ασθενών αρνούνται ότι έχουν παραλύσει, ενώ κάποιοι δεν έχουν καν την ικανότητα να αναγνωρίσουν την ύπαρξη παράλυσης σε άλλους ομοιοπαθούντες. Ορισμένοι νευρολόγοι πιστεύουν ότι η ανοσογνωσία ίσως οφείλεται σε δυσλειτουργία των νευρώνων-καθρεφτών.
Στα παραπάνω νευρικά κύτταρα οφείλεται η ικανότητά μας να μιμούμαστε. Μέσω αυτών, οι γονείς μεταδίδουν στα παιδιά τους στοιχεία της προσωπικότητάς τους. Όταν το παιδί παρατηρεί μια κίνηση ή μια χειρονομία που κάνει η μητέρα του, την κωδικοποιεί οπτικά στον εγκέφαλό του, για να μπορέσει να την επαναλάβει. Και όταν ένας θεατής παρακολουθεί τις κινήσεις του αγαπημένου του ηθοποιού, οι νευρώνες-καθρέφτες ενεργοποιούνται για να τις αποθηκεύσουν στη μνήμη του και να μπορέσει αργότερα να τις μιμηθεί.
Αιτία αυτισμού
Η Μιρέλα Νταπρέτο από το Πανεπιστήμιο της Καλιφόρνιας πιστεύει ότι η ανικανότητα να μιμηθεί κάποιος τις κινήσεις και τις πράξεις των άλλων ανθρώπων είναι μια από τις αιτίες του αυτισμού. Πρόκειται για μια δύσκολη πάθηση, η οποία μπλοκάρει την επικοινωνία και εμποδίζει τον αυτιστικό να ανταποκριθεί στα εξωτερικά ερεθίσματα.
Οι ερευνητές ανέλυσαν τα μοτίβα εγκεφαλικής δραστηριότητας δέκα αυτιστικών παιδιών και τα συνέκριναν με αυτά άλλων, υγιών παιδιών. Τα αποτελέσματα έδειξαν ότι η αδυναμία κοινωνικοποίησης των αυτιστικών έχει να κάνει με σοβαρές δυσλειτουργίες στους νευρώνες-καθρέφτες.
Η ανακάλυψη του συγκεκριμένου, εξαιρετικά περίπλοκου δικτύου νευρώνων άνοιξε το δρόμο για πολλές μελέτες. Στόχος των ειδικών, να διερευνήσουν τη λειτουργία του και την επίδρασή του στην ανθρώπινη συμπεριφορά. Ανάμεσά τους ξεχωρίζει η έρευνα του Πανεπιστημίου UCL στο Λονδίνο, η οποία καταδεικνύει τον πρωταγωνιστικό ρόλο των νευρώνων-καθρεφτών στις διαδικασίες της μάθησης. Όπως δείχνουν τα ευρήματα, από τη στιγμή που ο εγκέφαλος μαθαίνει μια κίνηση παρατηρώντας την, μπορεί να την αναπαραγάγει νοερά, χωρίς απαραίτητα να την εκτελέσει και με το σώμα του.
Οι Βρετανοί επιστήμονες στο πλαίσιο της έρευνάς τους «επιστράτευσαν» μπαλαρίνες του Royal Ballet στο Λονδίνο, χορευτές καποέιρα (ενός βραζιλιάνικου πολεμικού χορού) και ανθρώπους που δεν μπορούσαν να εκτελέσουν ούτε ένα απλό χορευτικό βήμα. Οι εθελοντές και των τριών ομάδων παρακολούθησαν βίντεο με μπαλέτο ή καποέιρα, ενώ καταγραφόταν η εγκεφαλική δραστηριότητά τους μέσω μαγνητικής τομογραφίας (MRI). Οι εικόνες που κατέγραψε ο μαγνητικός τομογράφος έδειξαν έντονη δραστηριότητα στους νευρώνες-καθρέφτες των μπαλαρίνων. Οι νευρώνες-καθρέφτες των ανθρώπων που δεν ήξεραν να χορεύουν παρέμειναν σχεδόν αδρανείς. Μάλιστα, όταν μια μπαλαρίνα παρακολουθούσε στο βίντεο γνωστά βήματα, εκτελούσε νοερά τις κινήσεις.
Ανεκτικότητα ίσον υγιής αντίδραση
Η ενσυναίσθησή μας και η ικανότητα να δείχνουμε κατανόηση ευνοούν επίσης την ανταλλαγή απόψεων και ενδυναμώνει τις διαπροσωπικές σχέσεις. Αυτά τα χαρακτηριστικά έχουν αποδειχτεί θεμελιώδη για την ανάπτυξη του πολιτισμού μας. Δείχνω ανοχή σημαίνει μπορώ να ακούσω τις απόψεις των άλλων με σεβασμό, ακόμη κι αν έρχονται σε σύγκρουση με τις δικές μου. Οι ισορροπημένοι άνθρωποι συνήθως είναι ανεκτικοί. Είναι ανοιχτοί σε καινούριες ιδέες και δεν προσπαθούν να επιβάλουν τις απόψεις τους. Περιορίζονται στη διαφωνία, όποτε το κρίνουν απαραίτητο.
Χάρη στους νευρώνες-καθρέφτες, λοιπόν, έχουμε εξελιχτεί σε κοινωνικά όντα, ικανά να σέβονται τους συνανθρώπους τους και να αλληλεπιδρούν συναισθηματικά. Οι ίδιοι νευρώνες μάς έχουν βοηθήσει επίσης να αναπτύξουμε μηχανισμούς μίμησης, γεγονός που εξηγεί την ξαφνική ανάπτυξη των νοητικών ικανοτήτων μας πριν από 40.000 χρόνια.
Η «σπίθα» του εξελικτικού Μπιγκ Μπανγκ
Ο εγκέφαλός μας έφτασε στο σημερινό μέγεθός του πριν από 200.000 χρόνια. Γιατί, λοιπόν, εξελίχτηκε τόσο ξαφνικά μόλις πριν από 40.000 χρόνια, μετατρέποντάς μας τελικά σε ευφυή όντα; Κάποιοι επιστήμονες πιστεύουν ότι πριν από 200.000 χρόνια ήδη είχαμε τα νευρικά συστήματα που διαθέτουμε και σήμερα, μεταξύ αυτών και τους νευρώνες-καθρέφτες. Ωστόσο, απουσίαζαν ακόμη πολλές συνάψεις ανάμεσα σε νευρώνες.
Όταν, περίπου πριν από 40.000 χρόνια, αυτά τα συστήματα κατάφεραν να ανταλλάξουν πληροφορίες μεταξύ τους, ξέσπασε το «Μπιγκ Μπανγκ» της εξέλιξης, αυτό που προίκισε τους προγόνους μας με εξαιρετικές νοητικές ικανότητες. Από τότε, οι νέες εφευρέσεις και οι γλωσσικές επινοήσεις διαδόθηκαν και πολλαπλασιάστηκαν με ιλιγγιώδη ταχύτητα. Κι αυτό χάρη στους περίφημους νευρώνες-καθρέφτες, που άνοιξαν το δρόμο για τη διαδικασία της μίμησης.
Αυτός ο εγκεφαλικός μηχανισμός εξηγεί ακόμη γιατί μπορούμε να μαντέψουμε με επιτυχία τις προθέσεις των άλλων. Οι νευρώνες-καθρέφτες μάς δίνουν τη δυνατότητα όχι μόνο να καταλάβουμε την εξωτερική συμπεριφορά του άλλου, αλλά και να αντιληφθούμε αυτό που σκέφτεται.
Διαβάζουμε τη σκέψη
Συμπέρασμα που επιβεβαιώνεται και από έρευνα του Ινστιτούτου Νευροψυχιατρικής του UCLA (ΗΠΑ): τα αποτελέσματα έδειξαν για πρώτη φορά ότι οι νευρώνες-καθρέφτες μάς επιτρέπουν να αντιληφθούμε όχι μόνο τις πράξεις άλλων ανθρώπων αλλά και τα κίνητρα που κρύβονται πίσω από αυτές. Τι θα μπορούσε να σημαίνει αυτό; Ενδεχομένως ότι τελικά είμαστε εξπέρ στο να «διαβάζουμε» το μυαλό του άλλου.
Στο πείραμα του UCLA η εγκεφαλική δραστηριότητα των 33 ατόμων που συμμετείχαν καταγράφηκε μέσω μαγνητικής τομογραφίας. Οι εθελοντές παρακολούθησαν ένα βίντεο με τρία διαφορετικά ερεθίσματα. Η πρώτη σκηνή έδειχνε ένα χέρι να κρατά ένα φλιτζάνι, χωρίς να αποκαλύπτει το πλαίσιο στο οποίο εκτυλισσόταν αυτή η πράξη. Η δεύτερη αποκάλυπτε ότι μέσα στο φλιτζάνι υπήρχε τσάι. Η τρίτη παρουσίαζε το χέρι να κατευθύνει το φλιτζάνι προς το στόμα.
Οι ερευνητές ανακάλυψαν ότι η δεύτερη και η τρίτη σκηνή (οι οποίες διαδραματίζονταν στο πλαίσιο ενός κατανοητού πλέον σεναρίου) αύξαναν τη ροή του αίματος στην περιοχή του εγκέφαλου όπου εδράζονται οι νευρώνες-καθρέφτες. Γεγονός που σημαίνει ότι η λειτουργία του συστήματος βελτιώνεται όταν οι κινήσεις που παρατηρούμε δεν είναι απομονωμένες αλλά εντάσσονται σε ένα ευρύτερο πλαίσιο με σαφώς καθορισμένο νόημα. Όταν κάποιος εκτελεί μια πράξη, ο παρατηρητής όχι μόνο την αναπαράγει στον εγκέφαλό του αλλά είναι και ικανός να κατανοήσει τα κίνητρα που οδηγούν σε αυτήν.
Όσοι έχουν ιδιαίτερα αναπτυγμένο το σύστημα των νευρώνων-καθρεφτών αποδεικνύονται πιο διορατικοί όταν καλούνται να βρουν λύση σε κάποιο πρόβλημα.
Μπορούν επίσης να προβλέψουν με μεγαλύτερη ακρίβεια την εξέλιξη των γεγονότων, γεγονός που αποδεικνύει ότι έχουν την ικανότητα να προβλέψουν και τις αντιδράσεις των συνομιλητών τους.
via 

Nayia Kouls

Αχτίδα Φωτός