kkkkkkkkkkk

Τι να προσέξετε στην φλεβική θρόμβωση. Πώς σχηματίζεται ο θρόμβος; Πώς μπορεί να προληφθεί; (video)

Η φλεβική θρόμβωση, δηλαδή ο σχηματισμός θρόμβων και πηγμάτων αίματος μέσα σε φλεβικά αγγεία, συχνά διαφεύγει της διάγνωσης και αποτελεί σημαντική αιτία νοσηρότητας και θνησιμότητας. Η φλεβική θρόμβωση είναι μια σχετικά συχνή πάθηση, πολλές φορές επικίνδυνη για τη ζωή του ασθενούς, καθώς είναι δυνατόν να αποκολληθεί ένα κομμάτι θρόμβου και να οδηγήσει σε πνευμονική εμβολή. Η  θρομβοεμβολή  είναι  δυνατόν  να  εξελιχθεί  σε  μείζονα  επιπλοκή  και να  καταλήξει  ακόμα  και  σε  αιφνίδιο  θάνατο.  Η  διάγνωση  συχνά  καθυστερεί,  καθώς  τα  συμπτώματα  μπορεί  να  είναι  ακαθόριστα  και  είναι  δυνατόν  να  γίνει  αντιληπτή  σε  προχωρημένα  και  επικίνδυνα  στάδια. Φλεβική θρόμβωση παρουσιάζεται σε πιο βαθιές (εν τω βάθει) φλέβες των κάτω άκρων. Η  θρόμβωση  αφορά  κυρίως  το  εν  τω  βάθει  φλεβικό  δίκτυο,  και  είναι  δυνατόν  να  εμφανιστεί  σε  οιανδήποτε  ασθενή  που  παραμένει  στο  κρεβάτι  για  μέρες,  ή  ακόμα  και  σε  ασθενή  που  υπέστη  ένα  απλό  κάταγμα,  ή  υπεβλήθη  σε  μικρής  ή  μεγάλης  βαρύτητας  χειρουργική  επέμβαση.  Σε  παραμελημένες  μορφές  είναι  δυνατόν  να  εξελιχτεί  σε  θρόμβωση  και  του  επιπολής  φλεβικού  δικτύου,  να  επηρεάσει  ακόμη  και  το  αρτηριακό  δίκτυο,  και  να  οδηγήσει  σε  γάγγραινα  του  ποδιού  και  νέκρωση.
Η εν τω βάθει φλεβική θρόμβωση μπορεί να μην προκαλέσει καθόλου συμπτώματα και να μην γίνει αντιληπτή από τον ασθενή, αλλά μπορεί να οδηγήσει σε μόνιμη βλάβη στο πόδι, γνωστή και ως μεταθρομβωτικό σύνδρομο, σε χρόνια φλεβική ανεπάρκεια ή σε δυνητικά θανατηφόρο πνευμονική εμβολή. 

 Διακρίνεται σε θρομβοφλεβίτιδα αν η θρόμβωση είναι αποτέλεσμα φλεγμονής του τοιχώματος και φλεβοθρόμβωση αν οφείλεται σε άλλα μη φλεγμονώδη αίτια. Επίσης διαιρείται σε επιπολής αν αφορά στις επιφανειακές φλέβες και εν τω βάθει. Πολλοί αιτιολογικοί παράγοντες συμβάλλουν στην πρόκληση της θρομβώσεως όπως (1) η βλάβη του φλεβικού τοιχώματος όπως από είσοδο φλεβοκαθετήρα, (2) η στάση του αίματος όπως από μακροχρόνια κατάκλιση, και (3) η υπερπηκτικότητα, όπως από καρκίνο.
Η ιστολογική βλάβη αρχίζει με τη βλάβη του αγγείου και τη συνάθροιση αιμοπεταλίων, την οποία ακολουθεί έκκριση θρομβοπλαστινικών ουσιών και σχηματισμός ινικής που παγιδεύει τα ερυθρά αιμοσφαίρια.



ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ
Ο ακόλουθος κατάλογος παρουσιάζει τους κύριους παράγοντες που σας θέτουν σε κίνδυνο εν τω βάθει φλεβικής θρόμβωσης και πνευμονικής εμβολής:
Ø
Øσοβαρή κάκωση (φυσικός τραυματισμός)
Ø εντατική φροντίδα

Ø Χορήγηση  γενικής  αναισθησίας,  και / ή  τοποθέτηση  κεντρικού  φλεβικού  καθετήρα.
Ø παρατεταμένη εγχείρηση
Ø Ηλικία άνω των 40 ετών
Ø Παχυσαρκία.
Ø εμβολή
Ø καρδιακή ανεπάρκεια

Ø 
οξεία πνευμονοπάθεια
Ø 
οξεία λοίμωξη ή φλεγμονή
Ø Όγκοι  και  χημειοθεραπείες.
Ø Προϋπάρχουσα  φλεβική  ανεπάρκεια.
Ø Κύηση  και  λοχεία.
Ø Λήψη  αντισυλληπτικών,  ή  άλλων  ορμονολογικών  φαρμάκων.
Ø Ιστορικό  φρομβοφιλίας.
Ø Προηγούμενο  ιστορικό  θρόμβωσης.
ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ 
Εάν δημιουργηθεί θρόμβος στο πόδι σας, ενδέχεται να επηρεάσει την κυκλοφορία του αίματος και να προκαλέσει έντονο πόνο και πρήξιμο. Ενδέχεται να προκαλέσει μόνιμη ζημία στο πόδι σας
Εάν δημιουργηθεί θρόμβος, τμήμα αυτού ενδέχεται να μετακινηθεί εντός των φλεβών προς τους πνεύμονές σας και να φράξει την παροχή αίματος. Χωρίς αίμα, οι πνεύμονές σας δεν μπορούν να τροφοδοτήσουν με οξυγόνο το υπόλοιπο σώμα σας. Μπορεί να σας προκαλέσει δύσπνοια, ή σε σπάνιες περιπτώσεις, θάνατο.
Το  κύριο  σύμπτωμα  είναι  το  οίδημα  στου  μέλους  που  μπορεί  να  συνδυάζεται  και  με  άλγος.  Άλλες  εκδηλώσεις  είναι  η  ερυθρότητα,  η  γενικότερη  αίσθηση  δυσφορίας  του  μέλους,  και  σπανιότερα  ο  πυρετός.  Τα  συμπτώματα  αυτά  λαμβάνονται  σοβαρά  υπ΄ όψιν,  στους  ασθενείς  με  αυξημένους  προδιαθεσικούς  παράγοντες. Στις  παραμελημένες  περιπτώσεις  παρατηρείται   μεγάλο  οίδημα  του  σκέλους,  κυάνωση,  φυσαλίδες  και  εκτεταμένες  νεκρώσεις  του  δέρματος
Η  πνευμονική  εμβολή  εμφανίζεται  κυρίως  με  δύσπνοια  και  πλευριτικό  άλγος.  Σπανιότερα  εμφανίζεται  βήχας,  αιμόπτυση  και  εφίδρωση.  Η  απώλεια  αισθήσεων,  αποτελεί  βαριά  εκδήλωση  της  νόσου.   Θα  πρέπει  να  σημειωθεί  και  η  πιθανότητα  πνευμονικής  εμβολής,  χωρίς  κλινική  σημειολογία,  που  είναι  σαφώς  καλύτερης  πρόγνωσης,  αλλά  και  ταυτόχρονα  είναι  και  ύπουλη,  καθώς  μπορεί  να  εξελιχθεί,  αθόρυβα,  σε  βαριά  μορφή.


ΔΙΑΓΝΩΣΗ
Σήμερα η διάγνωση γίνεται με το υπερηχογράφημα triplex των φλεβών του μέλους. Αυτή η εξέταση έχει πολύ μεγάλη διαγνωστική ακρίβεια. Οι ορθότερες διαγνώσεις γίνονται από ιατρούς ειδικά εκπαιδευμένους σε τέτοιες εξετάσεις.
Φλεβογραφία. Μολονότι σπάνια χρειάζεται να γίνει σήμερα, παραμένει η καλύτερη εξέταση για να δείξει θρόμβους στις φλέβες κάτω από το γόνατο. Η  φλεβογραφία  τείνει  να  εγκαταλειφθεί,  και  να  αντικατασταθεί  με  την  αξονική  ή  την  μαγνητική  φλεβογραφία. 
Εξέταση αίματος για D-Dimers. Αν είναι αρνητική, είναι απίθανο να έχετε ΕΒΦΘ. .   Η  παρουσία  ειδικών  παραγόντων  στο  αίμα  όπως  είναι  τα  D-Dimers  και  η  Elisa,  υποδηλώνουν  πρόσφατη  δραστηριότητα  του  μηχανισμού  πήξεως  και  έχουν  υψηλή  διαγνωστική  αξία. 
Η  διάγνωση  της  πνευμονικής  εμβολής  επιβεβαιώνεται  με  πληθώρα  εργαστηριακών  εξετάσεων,  όπως  είναι  η  ακτινογραφία  του  θώρακα,  το  ΗΚΓ,  τα  αέρια  αίματος,  οι  βιοχημικές  εξετάσεις,  το  υπέρηχο  της  καρδιάς,  το  σπινθηρογράφημα  και  η  αξονική  και  μαγνητική  τομογραφία.   
  

ΘΕΡΑΠΕΙΑ 
Η  καλύτερη  θεραπεία  της  φλεβικής  θρόμβωσης  είναι  η  πρόληψη.  Η κυριότερη μορφή αντιμετώπισης της εν τω βάθει φλεβικής θρόμβωσης και πρόληψης της Πνευμονικής εμβολής είναι με φαρμακευτική αντιπηκτική αγωγή. Σήμερα  υπάρχουν  διαθέσιμα  ειδικά  φάρμακα  (ηπαρίνες  χαμηλού  μοριακού  βάρους),  που  μειώνουν  τον  κίνδυνο  εμφάνισης  θρομβοφλεβικής  νόσου.
Η θεραπεία μπορεί να περιλαμβάνει:

Øχρήση αντιθρομβωτικών καλτσών
Øχρήση αντιθρομβωτικών αντλιών στα  κάτω άκρα
Øχορήγηση χαπιών ή ενέσεων για την πρόληψη δημιουργίας θρόμβου
Ø ελαφριά εξάσκηση
 των κάτω άκρων και των ποδιών στο κρεβάτι
έγερση από το κρεβάτι και περπάτημα το συντομότερο δυνατό

Οι θεραπείες θα μειώσουν κατά τα δύο τρίτα τον κίνδυνο δημιουργίας θρόμβων
Τα θρομβολυτικά φάρμακα χρησιμοποιούνται για να διαλύσουν πρόσφατα σχηματισμένους θρόμβους, ενεργοποιώντας το πλασμινογόνο για να σχηματισθεί πλασμίνη, η οποία αποικοδoμεί το ινώδες και διαλύει τους θρόμβους. Οι κίνδυνοι αιμορραγίας και άλλων ανεπιθύμητων ενεργειών είναι σοβαροί και γι΄αυτό τα φάρμακα αυτά πρέπει να χρησιμοποιούνται μόνο όσον υπάρχει επαρκής πείρα.

Πώς μπορεί να προληφθεί;

Γενικά, συνιστάται η κατά το δυνατόν αποφυγή παρατεταμένων χρονικών διαστημάτων ακινησίας.
Κατά τη διάρκεια ενός πολύωρου αεροπορικού ταξιδιού, συνιστάται καλή ενυδάτωση, αποφυγή κατανάλωσης αλκοόλ και άσκηση των ποδιών, είτε με μυϊκή σύσπαση των μυών της γάμπας είτε με περπάτημα στο διάδρομο του αεροπλάνου, κάθε 30 λεπτά.
Στους υπέρβαρους ασθενείς, συνίσταται η απώλεια βάρους, καθώς η παχυσαρκία αποτελεί σημαντικό παράγοντα κινδύνου για την εμφάνιση εν τω βάθει φλεβικής θρόμβωσης. 
Το σημαντικότερο είναι να ελέγχονται οι παράγοντες κινδύνου έτσι ώστε να αξιολογείται σωστά ο ασθενής και να χορηγείται η κατάλληλη αγωγή προφύλαξης. 

Τι να προσέξετε
Εάν παρατηρήσετε οποιοδήποτε από τα ακόλουθα συμπτώματα

Ø πόνο ή πρήξιμο στα πόδια
Ø πόνο στους πνεύμονες ή το στήθος
Ø δύσπνοια. 

Εάν παρατηρήσετε οποιοδήποτε από αυτά τα συμπτώματα τηλεφωνήστε αμέσως στο γιατρό σας ή μεταβείτε απευθείας στο τμήμα Επειγόντων Περιστατικών οποιουδήποτε νοσοκομείου.

του Αλέξανδρου Γιατζίδη, M.D., medlabnews.gr

Τα μύρτιλα βοηθούν τα παιδιά στη συγκέντρωση και στην εξάσκηση της μνήμης (Μύρτιλα, αλλιώς μερσινόκοκκα, μερσίνια, μύρτα)

Τα μύρτιλα βοηθούν τα παιδιά στη συγκέντρωση και στην εξάσκηση της μνήμης


Σύμφωνα με έρευνα που δημοσιεύτηκε στο European Journal of Nutrition, τα μύρτιλα βοηθούν στην ενίσχυση της μνήμης και της συγκέντρωσης στα παιδιά.
Πιο συγκεκριμένα, στην έρευνα, που διήρκησε τρεις εβδομάδες, συμμετείχαν 21 παιδιά από 7-10 ετών στα οποία δόθηκαν 3 ροφήματα που περιείχαν διαφορετικές ποσότητες μύρτιλου. Στο ένα ρόφημα υπήρχε μια μεγάλη δόση 30 γραμμαρίων, στο δεύτερο μια μικρή 15 γραμμαρίων, ενώ στο τρίτο δεν υπήρχε καθόλου ποσότητα.
Μετά την κατανάλωση των ροφημάτων, δόθηκαν στα παιδιά ορισμένα γνωστικά τεστ ώστε να εκτιμηθεί ο βαθμός συγκέντρωσης και μνήμης που παρουσίαζαν. Όταν είχαν καταναλώσει τη μεγάλη ποσότητα, εμφάνισαν την καλύτερη επίδοση, ενώ αναλογικά, όταν είχαν καταναλώσει το ρόφημα που δεν περιείχε μύρτιλο εμφάνισαν τη χειρότερη.
Οι ουσίες που παίζουν σημαντικό ρόλο στη συγκέντρωση, αλλά και στη μνήμη, ονομάζονται ανθοκυανίνες. Οι επιστήμονες δήλωσαν πως γνώριζαν τη σχετική σύνδεση στον εγκέφαλο των ενηλίκων, έπειτα από αυτήν την έρευνα όμως, φαίνεται πως επιδρούν το ίδιο αποτελεσματικά και στον παιδικό εγκέφαλο.



Μύρτα, οι καρποί της Μυρτιάς



Μερσινιά, μερτιά, μυρσίνη, μυρτιά ή σμυρτιά {Αρχαίες ονομασίες 
μυρρίνη- μύρρινος (Θεόφραστος) μυρσίνη (Διοσκουρίδης) μυρτίνη 
(Πίνδαρος)} Η μυρτιά είναι είδος φυτού που ανήκει στο γένος μύρτος
 (Myrtus) και στην οικογένεια των Μυρτοειδών(Myrtaceae) Στο γένος 
Myrtus ανήκουν δύο είδη, τα Myrtus communis L. και Myrtus nivellei. Η 
μυρτιά είναι πυκνός θάμνος μεσαίου μεγέθους που φτάνει το ένα με τρία
 μέτρα. Οι καρποί που παράγει είναι περίπου ένα εκατοστό και μοιάζουν 
με μικρές ελιές. Είναι μαύροι, σπάνια λευκοί και περιέχουν πολλά 
σπέρματα. Είναι ελαφρός στυφά, αλλά όχι δυσάρεστα, τρώγονται άνετα 
και ωμά με έντονη την αίσθηση της φρεσκάδας και μεθυστικό άρωμα. 
Θρεπτικοί και τονωτικοί πιστεύεται από κάποιους ότι χαρίζουν 
μακροζωία. Συλλέγονται φθινόπωρο και χειμώνα. Δεν πρέπει να 
συγχέονται με τα Μύρτιλα τα οποία, αν ως καρποί μοιάζουν κάπως 
εξωτερικά, ανήκουν στην οικογένεια των Βακκινίων Vaccinium myrtillus,
 οπως τα Bilberry: Μύρτιλλο (Vaccinium Myrtillus) Blueberry: 
Κυανομύρτιλλος ή Κυανόκοκκος Μύρτιλλος (Vaccinium Cyanococcus) 
Cranberry: Οξύκοκκος Μύρτιλλoς), και δεν έχουν πραγματική συγγένεια 
με την Μυρτιά.


Ένας περίπατος στη φυσική ομορφιά της Καρπασίας Myrtus Communis – Μύρτος η κοινή





Συνεχίζουμε το ταξίδι μας αυτόν τον μήνα με μία στάση μπροστά από την πανέμορφη και αρωματική μυρτιά!

Η Μυρτιά είναι φυτό που ευδοκιμεί σε τροπικές κι υποτροπικές περιοχές. Αναπτύσσεται σε ηλιόλουστες, προστατευμένες από τους πολύ δυνατούς παγετούς θέσεις, σε άγονα και ξηρά εδάφη. Στην Κύπρο και στην Ελλάδα απαντάται ως αυτοφυής ή διακοσμητική και καλλιεργείται στην ύπαιθρο, σε γλάστρες αλλά και σε θερμοκήπια. Φυτεύεται σε ομάδες και φράχτες. Ευδοκιμεί κατά μήκος ποταμών, κοντά σε πηγές και άλλους υγρότοπους και είναι κατάλληλη και για παραθαλάσσιες φυτεύσεις. Είναι ανθεκτική στην ξηρασία, την αλατότητα, τα άγονα εδάφη και προτιμά θέσεις ηλιόλουστες και απάνεμες. Πολλαπλασιάζεται με σπορά ή ημιξυλώδη μοσχεύματα. Την συναντούμε σχεδόν σε όλη την Κύπρο όπως στην Καρπασία, στον Ακάμα, στο Ακρωτήρι, στην οροσειρά του Τροόδους, στην οροσειρά του Πενταδακτύλου και στην Λάρνακα.

Ανήκει στην οικογένεια των Μυρτοειδών, η οποία απαρτίζεται από περίπου 75 είδη και είναι ιθαγενής της Μεσογείου και της Βόρειας Αφρικής. Πρόκειται για αειθαλή, πυκνό θάμνο μέτριου μεγέθους και ύψους μέχρι και 3 μέτρα. Ο φλοιός του είναι χρώματος τεφροκάστανου ή κοκκινοκάστανου. Τα φύλλα του είναι γυαλιστερά, λογχοειδή ή οβάλ, κατ’ εναλλαγή ή αντίθετα, απλά, αδενώδη, πτερόνευρα, οξύληκτα, αρωματικά όταν συνθλιβούν, με χρώμα βαθύ πράσινο στην πάνω επιφάνεια, πιο ανοιχτό στην κάτω και μήκους 2 – 5 εκ. Τα φύλλα της μυρτιάς είναι γεμάτα από αδένες με αιθέριο έλαιο που δίνει και τη μυρωδιά στο φυτό. Οι αδένες αυτοί φαίνονται κόντρα στο φως σαν τρύπες. Κατά τη μυθολογία, τις τρύπες αυτές τις είχε κάνει η Φαίδρα, η σύζυγος του Θησέα, που από τη στεναχώρια της για την περιφρόνηση του πρόγονού της, Ιππόλυτου, που είχε ερωτευθεί, τρύπησε τα φύλλα της μυρτιάς πριν κρεμαστεί στα κλαδιά της.

Τα άνθη του είναι ερμαφρόδιτα, μασχαλιαία, συνήθως μονήρη, χρώματος λευκού, τα οποία αποτελούνται από 5 πέταλα και πολλαπλούς, μακριοί στήμονες. Φέρει λευκά άνθη, 1 -2 εκατοστών, που αποτελούνται από 5 πέταλα και πολλαπλούς στήμονες. Ανθίζει κατά τους μήνες Μάιο-Αύγουστο. Τον χειμώνα τα άνθη του γίνονται μαύροι καρποί και οι βλαστοί του χρησιμοποιούνται στα ανθοδοχεία μαζί με θρεπτά άνθη. Η μυρτιά έχει ένα χαρακτηριστικό, απαλό άρωμα.
 

Ο καρπός της είναι ωοειδής, σχεδόν σφαιρικός, σε σχήμα ράγας που μοιάζει με μικρή ελιά. Είναι μελανός ή λευκός, διαμέτρου περίπου ενός εκατοστού και περιέχει πολλά σπέρματα. Τα μερσινόκοκκα είναι ελαφρώς στυφά, αλλά όχι δυσάρεστα. Τρώγονται άνετα και ωμοί, με έντονη την αίσθηση της φρεσκάδας και μεθυστικό άρωμα. Θρεπτικοί και τονωτικοί, πιστεύεται από κάποιους ότι χαρίζουν μακροζωία. Συλλέγονται το φθινόπωρο και τον χειμώνα. Τα μερσίνια συνήθως συγχέονται με τα Μύρτιλλα, τα οποία, αν κι ως καρποί μοιάζουν κάπως εξωτερικά, ανήκουν στην οικογένεια των Βακκινίων Vaccinium, όπως τα Bilberry: Μύρτιλλο (Vaccinium Myrtillus) Cranberry: Οξύκοκκος Μύρτιλλoς) και δεν έχουν πραγματική συγγένεια με την Μυρτιά.

Η Μερσινιά ήταν γνωστή από την αρχαιότητα με διάφορες ονομασίες όπως μυρρίνη-μύρρινος (Θεόφραστος), μυρσίνη (Διοσκουρίδης) και μυρτίνη (Πίνδαρος). Αναφορές σε αυτήν έχουμε ακόμα από τον Πλίνιο, τον Ιπποκράτη καθώς και Άραβες συγγραφείς. Στις μέρες μας είναι γνωστή ως μερσινιά, μερτιά, μυρσίνη, μυρτιά και σμυρτιά.

Η αρχαία Μύρτος ήταν αφιερωμένη στην θεά Αφροδίτη μιας και ο μύθος θέλεις την θεά να κρύβει την γύμνια της με αυτήν καθώς αναδύεται από την θάλασσα κι αποτελούσε σύμβολο του έρωτα και της γονιμότητας. Αργότερα όμως συμβόλιζε την παρθενία και χρησιμοποιήθηκε στο στολισμό της νύφης.

Ένας δεύτερος μύθος θέλει την βασιλοπούλα της Συρίας, την Μύρρα, να καυχιέται ότι ήταν πιο όμορφη από την Αφροδίτη. Η θεά οργισμένη της προκάλεσε έναν ανόσιο έρωτα για τον πατέρα της, κατάφερε να τον ξεγελάσει και ενώθηκε μαζί του για δώδεκα νύχτες. Όταν συνήλθε από την παροδική τρέλα που της είχε στείλει η Αφροδίτη, κατάλαβε το θανάσιμο αμάρτημά της και έτρεξε στο δάσος να κρυφτεί. Η θεά τελικά τη λυπήθηκε και τη μεταμόρφωσε σε δέντρο, τη γνωστή Μυρσίνη. Αργότερα ο φλοιός του δέντρου έσκασε και βγήκε ένα παιδί που πήρε το όνομα Άδωνης.

Οι χρήσεις της ποικίλουν. Η μυρτιά ήταν ανέκαθεν γνωστή για τις θεραπευτικές της ιδιότητες. Τα δερματώδη φύλλα και οι σκούροι καρποί της περιέχουν αιθέρια έλαια και χρησιμοποιούνται επίσης για την παραγωγή ηδύποτων. Το ανθεκτικό της ξύλο χρησιμοποιείται στη λεπτοξυλουργική και τα κλαδιά της στην καλαθοπλεκτική.
 

Στην αρχαιότητα παρασκεύαζαν με μυρτιά ένα αρωματικό κρασί, τον "μυρτινίτη οίνο", καθώς και αρωματικό λάδι (μύρτινον έλαιον). Τα μύρτα τρώγονται ωμά και γίνονται μ' αυτά εξαιρετικές μαρμελάδες. Με φύλλα μυρτιάς ή μύρτα αρωματίζονται κρέατα, λουκάνικα, κυνήγι, ψάρι, τυριά, τυρόπιτες, λικέρ, κρασιά και ξερά σύκα. Μπορούμε να ψήσουμε κρέας ή ψάρι στο φούρνο πάνω σε στρώμα από φύλλα μυρτιάς. Οι κάτοικοι της Σαρδηνίας χρησιμοποιούν τους ώριμους καρπούς της για να παρασκευάσουν ένα εύγευστο και αρωματικό λικέρ (δείτε την συνταγή παρακάτω). Μπορούμε επίσης να το χρησιμοποιήσουμε για το υπέροχο μοβ χρώμα του. Το διατηρούμε σαν σιρόπι ή λικέρ και το χρησιμοποιούμε στα γλυκά μας.

Οι περίφημοι κοσμηματοποιοί της αρχαιότητας έφτιαχναν εξαιρετικά κοσμήματα σε σχήμα φύλλων και καρπών μυρτιάς. Ένα υπέροχο χρυσό στεφάνι από μυρτιά βρέθηκε στους μακεδονικούς βασιλικούς τάφους της Βεργίνας στη Βόρεια Ελλάδα. Επίσης, οι νικητές των Ολυμπιακών Αγώνων, πριν το στεφάνι κότινου (ελιάς), στεφανώνονταν με μυρτιές. Στην Κύπρο μας χρησιμοποιείται για το στεφάνωμα ηρώων και σημαντικών προσώπων της χώρας ενώ παλιότερα κλαδιά μυρτιάς τοποθετούνταν στο πάτωμα των εκκλησιών το Μεγάλο Σάββατο.

Στη Ρόδο, μια παλιά συνταγή για αποξηραμένα σύκα θέλει εκείνα που έχουν πέσει στο έδαφος, τα λεγόμενα ασκάδια, αφού ξεραθούν, να ζεματιστούν σε νερό αρωματισμένο με μούρα μυρτιάς (μυρσινόκοκκους), φασκόμηλο, σχίνο και φύλλα δάφνης. Στη συνέχεια αποξηραίνονται πάλι.

Ο Ιπποκράτης τη χρησιμοποίησε για πλύσεις των γεννητικών οργάνων και του πρωκτού, την διευκόλυνση του τοκετού και το αφέψημα των καρπών για τους βαριά πάσχοντες. Η σύγχρονη έρευνα αποκαλύπτει ότι τα φύλλα είναι στυπτικά (χάρη στη μυριτόλη), τονωτικά και αντισηπτικά. Το κατάπλασμά τους χρησιμοποιείται για επούλωση πληγών. Η μυρτιά δρα στους μοριακούς μηχανισμούς που έχουν σχέση με την μακροζωία των κυττάρων και των ιστών. Τονώνει την σύνθεση των σιρτουινών στο κύτταρο, που είναι γνωστές ως πρωτεΐνες της μακροζωίας. Έτσι δρα και ως ισχυρό αντιρρυτιδικό.

Το έλαιο της μυρτιάς καταπολεμά τον έντονο βήχα και τα συμπτώματα κρυολογήματος ενώ συχνά αποτελεί βασικό συστατικό καλλυντικών προϊόντων που έχουν να κάνουν με την καταπολέμηση της ακμής και της λιπαρότητας του δέρματος.
 

Επίσης, το έλαιο είναι γενικό αντισηπτικό (ιδιαίτερα του αναπνευστικού και ουρικού συστήματος), βαλσαμικό, απεκκριτικό, αντισπασμωδικό, υπογλυκαιμικό, αντιπυρετικό, διεγερτικό, επουλωτικό και παρασιτοκτόνο. Χρησιμοποιείται για αναπνευστικές παθήσεις (άσθμα, βρογχίτιδα, φυματίωση, γρίπη, ιγμορίτιδα), ουροποιητικές μολύνσεις, διαβήτη, πυρετό, ρευματισμούς και εντερικά παράσιτα (ακαρίαση, οξυουρία)

Μπορεί να καεί σε δοχείο καύσης ελαίων (αρωματιστής), να χρησιμοποιηθεί σε κεριά, να φορεθεί στο σώμα ή για την παρασκευή μειγμάτων. Προστίθεται πάντα σε έλαιο βάσης (πχ αμυγδαλέλαιο, ελαιόλαδο κτλ.) ή διαλυμένο σε νερό και ποτέ απευθείας πάνω στο σώμα.

Το διάσημο σικελικό λικέρ από μύρτα
  - Mirto liqueur

Υλικά: 1 kg καρπούς Μυρτιάς, 1 kg ζάχαρη, 1 lt νερό, 1 lt οινόπνευμα (95%)

Διάσημο λικέρ της Ιταλίας. Πολύ δημοφιλές στην Σαρδηνία και την Κορσική. Το Mirto rosso (κόκκινο) γίνεται από τους καρπούς της Μυρτιάς. Το Mirto bianco (άσπρο) γίνεται από τα φύλα της Μυρτιάς. Ολόκληρη η διαδικασία χρειάζεται 10-12 εβδομάδες. Πλένουμε τα μύρτα και τα αφήνουμε να στεγνώσουν για μερικές μέρες. Όταν στεγνώσουν, τα βάζουμε σε ένα πήλινο δοχείο* και τα καλύπτουμε με το αλκοόλ. Μετά από (τουλάχιστον) ένα μήνα, έχουμε ένα υγρό με μαύρο-μπλε χρώμα, το οποίο και φιλτράρουμε, στύβοντας και τα μύρτα.

Για να φτιάξουμε το σιρόπι από νερό και ζάχαρη, βάζουμε αρχικά το νερό να βράσει. Στη συνέχεια το κατεβάζουμε από τη φωτιά και ρίχνουμε την ζάχαρη, ανακατεύοντας. Όταν κρυώσει το σιρόπι, το προσθέτουμε στο φιλτραρισμένο υγρό που έχουμε πάρει από τα μύρτα και το αλκοόλ. Ρίχνουμε το νέο υγρό σε μπουκάλια, το αφήνουμε 1-2 μήνες και είναι έτοιμο.

*: Εναλλακτικά, μπορούμε να χτυπήσουμε τα μύρτα στο μίξερ πριν τα βάλουμε στο οινόπνευμα και να γλιτώσουμε έτσι κάποιο χρόνο.
Συνταγή για παράτριμμα (σύγκαμα μωρών):
 
Κονιοποιήστε αποξηραμένα φύλλα μυρτιάς μέχρι να πάρουν την μορφή πούδρας και αλείψτε στις πάσχουσες περιοχές.
Κείμενο – Επιμέλεια: Μαρία Κασιώνη
 
Επιμέλεια: Δέττη Χριστοφίδου - Βοτανοθεραπεύτρια


”go"
RefreshPage